Formuła 1 od dekad słynie nie tylko z wielkich mistrzów, ale też z rekordów, które brzmią jak błąd w tabeli. W historii serii zdarzały się kwalifikacje z identycznymi czasami, wyścigi trwające ponad cztery godziny i kierowcy, którzy zapisali się w statystykach w sposób, o jakim raczej się nie marzy.

Jednym z najbardziej niezwykłych przypadków pozostaje Grand Prix Europy 1997, gdzie trzech kierowców uzyskało identyczny czas pole position. Jacques Villeneuve, Michael Schumacher i Heinz-Harald Frentzen przejechali okrążenie w dokładnie tym samym czasie. Pole position przypadło Villeneuve’owi, bo ustanowił wynik jako pierwszy.

Teo Fabi i pole position bez prowadzenia

W historii F1 tylko jeden kierowca zdobywał pole position, ale nigdy nie prowadził wyścigu choćby przez jedno pełne okrążenie. Tym kierowcą był Teo Fabi, który startował z pierwszego pola trzy razy. Nawet gdy znalazł się na czele w Austrii, awaria silnika dopadła go przed przecięciem linii start-meta. To jeden z tych rekordów, które pokazują, że w Formule 1 sam start z przodu nie gwarantuje niczego.

Wygrana o ponad pięć minut

Współczesna F1 przyzwyczaiła kibiców do niewielkich różnic na mecie, dlatego rekord największej przewagi wygląda dziś niemal nierealnie. Stirling Moss wygrał Grand Prix Portugalii 1958 z przewagą 5 minut i 12,750 sekundy nad Mikem Hawthornem. Na drugim biegunie znajduje się najciaśniejsze zwycięstwo w historii. Peter Gethin wygrał Grand Prix Włoch 1971 z przewagą zaledwie 0,010 sekundy nad Ronniem Petersonem.

Hans Heyer i komplet, którego nikt nie chce

Hans Heyer zapisał się w historii jako jedyny kierowca, który podczas jednego weekendu wyścigowego zaliczył DNQ, DNF i DSQ. Najpierw nie zakwalifikował się do Grand Prix Niemiec 1977, potem i tak wystartował, następnie odpadł z powodu awarii skrzyni biegów, a na końcu został zdyskwalifikowany za nielegalny udział. To jedna z tych historii, przy których trudno zdecydować, czy bardziej pasuje tu statystyka, czy kronika motorsportowego chaosu. W każdym razie drugi taki przypadek się nie zdarzył.

Podium, które wracało najczęściej

Najczęściej wspólnie na podium stawali Valtteri Bottas, Lewis Hamilton i Max Verstappen. Ta trójka kończyła wyścigi na podium aż 20 razy, w różnych układach miejsc. Hamilton i Verstappen mają też rekord największej liczby wspólnych podiów jako duet. Obaj pojawili się razem na podium 60 razy.

Ojciec i syn, ten sam zespół, to samo miejsce

Bardzo nietypowy rekord należy do Grahama i Damona Hillów. Obaj zakończyli swój ostatni wyścig dla Brabhama na 11. miejscu. W przypadku Damona wydarzyło się to 20 lat po ostatnim starcie Grahama dla tej samej ekipy. Takie zbiegi okoliczności w sporcie motorowym zdarzają się rzadko, a w F1 – niemal wcale. Tym bardziej że mówimy o duecie ojciec-syn i o tym samym zespole.

Najniższe miejsce na mecie i najdłuższy wyścig

Narain Karthikeyan pozostaje jedynym kierowcą w historii, który ukończył wyścig na 24. pozycji. Stało się to podczas Grand Prix Europy 2011, gdy wszystkie 24 samochody dojechały do mety. Jeszcze w tym samym sezonie padł inny osobliwy rekord. Grand Prix Kanady 2011 trwało 4 godziny, 4 minuty i 39 sekund, co pozostaje najdłuższym wyścigiem w dziejach Formuły 1.

Najstarsze i najmłodsze podium

Najstarszy wiek wśród pierwszej trójki na podium w historii F1 miał miejsce podczas Grand Prix Szwajcarii w 1950. Średnia wieku trzech kierowców wyniosła wtedy 46 lat, 8 miesięcy i 20 dni. Najmłodsze podium odnotowano w Grand Prix Brazylii 2019. Średnia wieku trójki na mecie wyniosła 23 lata, 8 miesięcy i 13 dni.

Sześć czerwonych flag i rekord bez punktu

Rekord liczby czerwonych flag w kwalifikacjach padł podczas sesji w Azerbejdżanie w 2025 roku. Kwalifikacje przerywano sześć razy, a całe zmagania trwały dłużej niż wcześniejszy wyścig na tym torze rok wcześniej. Z kolei Luca Badoer pozostaje kierowcą z największą liczbą startów bez zdobycia choćby jednego punktu. Włoch zakończył karierę z bilansem 51 wyścigów i zerowym dorobkiem punktowym.

Walka o tytuł bez wspólnego podium

Sezon 1997 wraca w tym zestawieniu jeszcze raz. Michael Schumacher i Jacques Villeneuve walczyli wtedy o mistrzostwo świata, ale przez cały sezon ani razu nie stanęli razem na podium. To jeden z najbardziej niezwykłych paradoksów w historii mistrzostw. Dwaj główni rywale sezonu byli stale w centrum wydarzeń, a jednocześnie ani razu nie spotkali się razem na podium po wyścigu. Tego typu rekordy przypominają, że Formuła 1 to nie tylko tytuły, zwycięstwa i suche liczby.

O autorze