Ferrari zaprezentowało CZ26, kolejny samochód z programu Special Projects, przygotowany jako pojedynczy egzemplarz dla klienta ze Stanów Zjednoczonych. Auto bazuje technicznie na SF90 Stradale, zachowując jego hybrydowy układ napędowy o mocy 1000 KM i osiągi z najwyższej półki: 328 km/h prędkości maksymalnej oraz 2,5 s od 0 do 100 km/h.
Ferrari CZ26 powstało na zamówienie klienta z USA
CZ26 zostało opracowane przez Ferrari Design Studio pod kierownictwem Flavio Manzoniego. Projekt jest częścią programu Special Projects, w ramach którego marka tworzy unikatowe samochody zgodnie z wymaganiami pojedynczych klientów. Ferrari wykorzystało jako bazę SF90 Stradale, ale całkowicie przeprojektowało nadwozie i znaczną część aerodynamiki. Mechanicznie samochód zachowuje specyfikację modelu bazowego, a więc układ hybrydowy typu plug-in z silnikiem V8 oraz trzema jednostkami elektrycznymi.
Nowe nadwozie nie przypomina SF90 Stradale
Nadwozie CZ26 opiera się na mocno poziomych proporcjach i wyraźnie zaznaczonej, dwubryłowej sylwetce. Centralna część przypomina kapsułę osadzoną pomiędzy czterema silnie zaakcentowanymi nadkolami, a tył zakończono pionowo odciętą powierzchnią. Przód otrzymał funkcjonalny panel ciągnący się przez całą szerokość samochodu. Zintegrowano w nim bardzo wąskie moduły oświetlenia, wloty powietrza do hamulców, czujniki oraz pozostałe elementy techniczne.
Z tyłu zastosowano wysunięte lampy oraz szeroki dyfuzor. Elementy z włókna węglowego optycznie przedłużają nadkola, a wloty powietrza i części aerodynamiczne zostały wkomponowane bezpośrednio w główne powierzchnie karoserii.
Według Ferrari jednym ze źródeł inspiracji dla stylistów był włoski wzorniczy przemysł lat 70., którego charakterystyczną prostotę i techniczny charakter przeniesiono do współczesnego supersamochodu.
Srebrny lakier i czerwone detale przygotowano specjalnie dla CZ26
Karoserię wykończono lakierem Argento Veloce o srebrnym, płynnym wizualnie efekcie. Kontrast tworzą elementy Rosso Lampante oraz pigmentowane włókno węglowe. Dla CZ26 zaprojektowano również własne obręcze. Łączą czarne, błyszczące powierzchnie z fragmentami poddanymi obróbce strumieniowej mikroskopijnymi kulkami. Układ wydechowy kończą natomiast końcówki wykonane z tytanu w naturalnym wykończeniu.
Czarny dach i słupki mają wizualnie oddzielać kabinę od nadwozia i tworzyć efekt kokpitu osadzonego wewnątrz karoserii.
W kabinie pojawiły się elementy wykonane metodą addytywną
Wnętrze rozwija motyw zastosowany na zewnątrz. Ferrari wykorzystało czarną tkaninę techniczną oraz specjalnie zaprojektowane wkładki foteli wykonane przy użyciu technologii wytwarzania addytywnego.
Czerwone elementy Rosso Lampante nawiązują do detali nadwozia, a na wyposażeniu znalazło się także haftowane logo CZ26. Matowe materiały zestawiono z satynowym włóknem węglowym oraz specjalnym błyszczącym kompozytem z metalicznymi włóknami wplecionymi w jego strukturę.
Kolor nadwozia pojawia się również na panelach drzwi i w górnej części deski rozdzielczej.
Aerodynamikę Ferrari CZ26 opracowano praktycznie od nowa
Zmiany nie ograniczyły się do wyglądu. Z przodu przeprojektowano układ chłodzenia i prowadzenie strumienia powietrza, między innymi poprzez zmianę ustawienia centralnego zespołu chłodnic oraz zastosowanie dodatkowych kanałów obejściowych. Według Ferrari rozwiązania te poprawiają zarówno chłodzenie, jak i docisk przedniej osi. Przeprojektowano również podwozie oraz układ generatorów wirów odpowiedzialnych za stabilizację przepływu powietrza.
Zewnętrzne części przedniego zderzaka wyposażono w kurtyny powietrzne ograniczające zaburzenia generowane przez przednie koła i zmniejszające opór aerodynamiczny. Tył otrzymał duży górny spojler oraz nowy dyfuzor. Pokrywa komory silnika ma dodatkowe otwory odpowiadające za odprowadzanie ciepła.
1000 KM, 328 km/h i 2,5 s do 100 km/h
Podstawą napędu pozostaje jednostka V8 o pojemności 3990 cm³, z dwiema turbosprężarkami i smarowaniem z suchą miską olejową. Sam silnik spalinowy rozwija 797 KM przy 7900 obr./min oraz 804 Nm przy 6250 obr./min. Silniki elektryczne dysponują maksymalną mocą 162 kW, czyli około 220 KM. Akumulator ma pojemność 7,9 kWh i umożliwia przejechanie do 25 km w trybie elektrycznym. Cały układ zachowuje łączną moc znaną z SF90 Stradale, wynoszącą 1000 KM.
Napęd współpracuje z 8-biegową, dwusprzęgłową przekładnią F1. CZ26 ma układ E4WD oraz elektroniczne systemy eSSC 1.0, SCM, FDE 2.0, EPS i ABS Evo. Ferrari podaje prędkość maksymalną wynoszącą 328 km/h. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h trwa 2,5 s, a od 0 do 200 km/h 6,7 s. Droga hamowania ze 100 km/h do zatrzymania ma wynosić mniej niż 29,5 m.
Ferrari CZ26 ma ponad 4,7 m długości
Samochód mierzy 4762 mm długości, 2005 mm szerokości i 1189 mm wysokości. Rozstaw osi wynosi 2650 mm, przedni rozstaw kół 1683 mm, a tylny 1674 mm. Rozkład masy określono na 45% z przodu i 55% z tyłu. Zbiornik paliwa mieści 68 l.
Na przedniej osi zamontowano opony 255/35 ZRF20, a z tyłu 315/30 ZRF20. Przednie tarcze hamulcowe mają wymiary 398 × 223 × 38 mm, natomiast tylne – 360 × 233 × 32 mm. W cyklu WLTP Ferrari deklaruje zużycie paliwa na poziomie 6,1 l/100 km oraz emisję CO2 wynoszącą 154 g/km.
fot. Ferrari
Program Special Projects oznacza około dwóch lat pracy
Ferrari CZ26 jest samochodem typu one-off, dlatego powstał tylko jeden egzemplarz. W programie Special Projects klient przedstawia swoją koncepcję, a następnie wspólnie z projektantami Ferrari ustalane są proporcje, stylistyka i szczegóły samochodu. Po zatwierdzeniu projektu powstają dokumentacja techniczna i pełnowymiarowe modele stylistyczne, a następnie rozpoczyna się produkcja. Ferrari podaje, że cały proces trwa średnio około dwóch lat, a zamawiający uczestniczy w kolejnych etapach oceny i zatwierdzania projektu.
CZ26 pozostaje więc technicznie bliskim krewnym SF90 Stradale, ale jego karoseria, kabina i rozwiązania aerodynamiczne powstały specjalnie dla jednego właściciela. W przypadku programu Special Projects trudno o bardziej dosłowne znaczenie określenia „unikatowy samochód”.
