Stellantis może opóźnić debiuty kilku ważnych modeli Peugeota i Opla, a przyszłość dwóch samochodów marek Lancia i DS stanęła pod znakiem zapytania. Według najnowszej analizy firmy Inovev koncern przesuwa premiery nawet o dwa lata, szukając oszczędności i mierząc się z problemami dotyczącymi nowych platform. To szczególnie niekorzystny moment, ponieważ udział Stellantisa w europejskim rynku samochodów osobowych wyraźnie zmalał.
Peugeot i Opel poczekają
Z analizy opublikowanej 26 października 2026 roku przez firmę Inovev wynika, że Stellantis zmienia harmonogram wprowadzania nowych samochodów na rynek europejski. Opóźnienia dotyczą przede wszystkim popularnych modeli Peugeota i Opla, które mają istotne znaczenie dla sprzedaży całego koncernu.

fot. Peugeot
Jedną z najważniejszych zmian jest przesunięcie premiery nowej generacji elektrycznego Peugeota e-208 z jesieni 2026 na jesień 2027 roku. Powiązany z nim technicznie Opel e-Corsa miał pierwotnie zadebiutować wiosną 2027 roku, ale według nowych prognoz pojawi się dopiero wiosną 2028 roku.
Podobne zmiany mają objąć samochody kompaktowe. Następca Peugeota 408, wcześniej planowany na lato 2028 roku, miałby trafić na rynek latem 2029 roku. Z kolei nowe generacje Peugeota 308 i Opla Astry, których debiuty przewidywano na 2029 rok, według Inovev pojawią się najwcześniej w 2030 roku.
Prognozowany harmonogram najważniejszych premier przedstawia się następująco:
- Peugeot e-208: jesień 2027 roku zamiast jesieni 2026 roku.
- Opel e-Corsa: wiosna 2028 roku zamiast wiosny 2027 roku.
- Peugeot 408: lato 2029 roku zamiast lata 2028 roku.
- Peugeot 308: 2030 rok zamiast 2029 roku.
- Opel Astra: 2030 rok zamiast 2029 roku.
Wszystkie wymienione przesunięcia wynoszą około 1 roku. Inovev wskazuje jednak, że korekty harmonogramów europejskich projektów Stellantisa mogą sięgać nawet dwóch lat.
Niepewna przyszłość Lancii
Jeszcze większe wątpliwości dotyczą dwóch innych projektów. Według Inovev zagrożone są plany opracowania nowej Lancii Delty oraz modelu DS N°4. Pierwszy z samochodów miał pierwotnie zadebiutować w 2028 roku, natomiast drugi – w 2029 roku.
W obu przypadkach analitycy dopuszczają możliwość całkowitej rezygnacji z realizacji projektu. Nie oznacza to jednak, że Stellantis oficjalnie anulował którykolwiek z tych samochodów. Na obecnym etapie ich przyszłość pozostaje niepewna.
Nie wszystkie projekty mają jednak problemy. Według analizy Inovev przyszła Alfa Romeo Giulietta nadal znajduje się w harmonogramie na 2030 rok. Oznaczałoby to, że przynajmniej część planów rozwoju gamy samochodów tej włoskiej marki pozostaje bez zmian.
Problemy z platformami
Za opóźnieniami mają stać zarówno względy finansowe, jak i techniczne. Inovev wskazuje, że Stellantis dąży do ograniczenia krótkoterminowych wydatków inwestycyjnych. Przesunięcie premier pozwala rozłożyć koszty rozwoju i uruchamiania produkcji nowych samochodów na dłuższy okres.
Drugim problemem jest rozwój architektur technicznych. Według analityków opóźnienia w industrializacji platformy STLA One miały wpłynąć na plany dotyczące samochodów segmentu C, czyli między innymi następców Peugeota 308 i Opla Astry.
Inovev przewiduje, że zamiast pierwotnie zakładanego rozwiązania przyszłe kompaktowe modele Stellantisa mogą wykorzystywać odpowiednio dostosowaną wersję platformy STLA Small. Ta ostatnia została opracowana przede wszystkim z myślą o mniejszych samochodach.

fot Stellantis
Zmiana platformy na zaawansowanym etapie planowania nie jest jednak prostą operacją. Wymaga uwzględnienia innych założeń konstrukcyjnych, dostosowania procesów produkcyjnych oraz ponownej oceny kosztów i możliwości technicznych. Może również oznaczać konieczność zmodyfikowania części wcześniej opracowanych rozwiązań.
Z drugiej strony szersze wykorzystanie jednej architektury przez różne modele pozwala ograniczyć wydatki na rozwój i produkcję. Stellantis staje więc przed wyborem pomiędzy szybszym wprowadzaniem nowości a dalszym obniżaniem kosztów. Według ustaleń Inovev obecnie większe znaczenie ma drugi z tych celów.
Coraz mniejszy udział
Problem polega na tym, że opóźnienia pojawiają się w okresie osłabienia pozycji Stellantisa na europejskim rynku. Według danych ACEA udział koncernu w sprzedaży samochodów osobowych spadł z 16,2% w pierwszych dziewięciu miesiącach 2024 roku do 14,5% w analogicznym okresie 2026 roku.
To spadek o 1,7 punktu procentowego, odpowiadający względnemu zmniejszeniu udziału rynkowego o około 10,5%. Pokazuje on, jak duża część europejskiego rynku wymknęła się koncernowi w ciągu zaledwie dwóch lat.
Na sytuację Stellantisa wpływa kilka czynników. To m.in. nasilającą się konkurencję, problemy z niezawodnością niektórych jednostek napędowych oraz politykę cenową, która przez długi czas ograniczała atrakcyjność oferty.
W takich warunkach terminowe wprowadzanie nowych modeli ma szczególne znaczenie. Producenci mogą dzięki temu odświeżać gamę, oferować nowocześniejsze rozwiązania i odpowiadać na zmieniające się oczekiwania klientów. Opóźnienia oznaczają natomiast konieczność dłuższego utrzymywania w sprzedaży dotychczasowych konstrukcji.
Trudne zadanie Filosy
Konsekwencje tych decyzji odczuje przede wszystkim Antonio Filosa, którego zadaniem jest przywrócenie Stellantisowi wzrostu sprzedaży i poprawa wyników finansowych. Musi on jednocześnie ograniczać koszty oraz zwiększać atrakcyjność oferty koncernu.

fot. Stellantis
Nie wszystkie problemy powstały jednak za jego kadencji. Programy rozwoju nowych samochodów są przygotowywane z wieloletnim wyprzedzeniem, dlatego obecne przesunięcia dotyczą również projektów rozpoczętych przed objęciem przez niego kierownictwa nad grupą.
Największym obecnie zagrożeniem jest zatem nie samo przesunięcie pojedynczej premiery, lecz jednoczesne opóźnienie kilku ważnych samochodów. Jeśli prognozy Inovev się potwierdzą, Stellantis będzie musiał dłużej konkurować obecnymi modelami, podczas gdy część zaplanowanych następców pojawi się dopiero pod koniec dekady.






