Ferrari zaprezentowało dwa nowe modele, które łączy wyścigowa technologia i rezygnacja z napędu hybrydowego. Dopuszczone do ruchu 296 Challenge Stradale oferuje 670 KM i przyspiesza do 100 km/h w 2,8 sekundy, natomiast torowe 296 Challenge Evo rozwija 700 KM i zadebiutuje w sezonie wyścigowym 2027. Oba samochody powstały z myślą o kierowcach oczekujących maksymalnych osiągów i bezpośrednich wrażeń z jazdy.
Dwa oblicza Ferrari
Premierę zorganizowano 21 listopada 2026 roku podczas Ferrari Finali Mondiali na torze Circuit de Barcelona-Catalunya w hiszpańskim Montmeló. Wybór miejsca nie był przypadkowy. Ferrari chciało pokazać, jak blisko współpracują ze sobą zespoły rozwijające samochody wyścigowe i drogowe.
296 Challenge Stradale to najbardziej zbliżony do samochodu wyścigowego model w aktualnej gamie drogowej Ferrari. Konstruktorzy ograniczyli masę, uprościli wnętrze i zastosowali rozwiązania aerodynamiczne wywodzące się z motorsportu. Jednocześnie zachowali homologację drogową oraz wyposażenie niezbędne do codziennej eksploatacji.
296 Challenge Evo ma inne zadanie. To rozwinięcie samochodu 296 Challenge, wykorzystywanego w markowym pucharze Ferrari od 2024 roku. Zmiany obejmują przede wszystkim aerodynamikę, elektronikę sterującą zachowaniem pojazdu oraz możliwości dostosowania ustawień do różnych torów. W porównawczych testach na Mugello nowy model uzyskał czas okrążenia lepszy o 0,8 sekundy od poprzednika.

fot. Ferrari
V6 bez hybrydy
Oba samochody wykorzystują podwójnie doładowany silnik V6 o pojemności 2992 cm³ i kącie rozwarcia cylindrów wynoszącym 120 stopni. Turbosprężarki umieszczono pomiędzy rzędami cylindrów, zgodnie z architekturą znaną z Ferrari 296 GTB. W przeciwieństwie do drogowego modelu bazowego nowe odmiany nie mają elektrycznego silnika trakcyjnego.
W 296 Challenge Stradale jednostka osiąga 670 KM przy 8000 obr./min i 740 Nm przy 6250 obr./min. Współpracuje z ośmiobiegową, dwusprzęgłową przekładnią F1. Przy dużym obciążeniu zmiana przełożenia trwa około 170 milisekund, natomiast przy spokojniejszej jeździe skrzynia korzysta z łagodniejszej strategii, w której operacja zajmuje około 250 milisekund.
Ferrari przeprojektowało sterowanie ciśnieniem doładowania i zmiennymi fazami rozrządu. Według producenta podczas porównywalnego manewru dynamiczny moment obrotowy wzrósł o ponad 32% względem 296 GTB. Zastosowano również strategię kontroli spalania stukowego wykorzystującą doświadczenia z Formuły 1, lżejsze elementy układu przeniesienia napędu oraz nowy układ wydechowy z dwiema końcówkami.
W 296 Challenge Evo ten sam silnik rozwija 700 KM przy 7500 obr./min i 740 Nm przy 6000 obr./min. Moc trafia na tylne koła przez siedmiobiegową przekładnię dwusprzęgłową. Maksymalne obroty obu jednostek wynoszą 8500 obr./min.

fot. Ferrari
Usunięcie układu hybrydowego wymusiło także opracowanie nowych podzespołów pomocniczych. W drogowym Stradale zastosowano mechaniczny kompresor klimatyzacji oraz zintegrowany rozrusznik i alternator BSG, wykorzystany po raz pierwszy w drogowym Ferrari. Producent przygotował również specjalny wał napędowy i elementy tłumiące drgania układu przeniesienia napędu.
Osiągi drogowej odmiany
296 Challenge Stradale waży na sucho 1330 kg w konfiguracji z wyposażeniem opcjonalnym, czyli o 140 kg mniej niż 296 GTB. Stosunek masy do mocy wynosi 1,98 kg/KM, a rozkład obciążenia osi to 41,5% z przodu i 58,5% z tyłu.
Ferrari podaje następujące osiągi:
- Przyspieszenie 0–100 km/h: 2,8 s.
- Przyspieszenie 0–200 km/h: 7,9 s.
- Prędkość maksymalna: ponad 300 km/h.
- Droga hamowania z 200 km/h: 101 m.
- Czas okrążenia Fiorano: 1:18,500.
Samochód mierzy 4678 mm długości, 2039 mm szerokości i 1301 mm wysokości. Rozstaw osi wynosi 2600 mm. Z przodu zastosowano opony 245/35 R20, a z tyłu 305/35 R20. Zbiornik paliwa mieści 64,5 litra, natomiast oficjalne dane dotyczące zużycia paliwa i emisji CO2 pozostają w trakcie homologacji.
Aerodynamika robi różnicę
Jedną z najważniejszych cech 296 Challenge Stradale jest rozbudowany pakiet aerodynamiczny. Przy prędkości 250 km/h samochód generuje 617 kg docisku, czyli o 72% więcej niż 296 GTB. Samo nieruchome tylne skrzydło odpowiada za 270 kg tej wartości.
Na uzyskany rezultat pracują również przedni splitter, dodatkowe elementy kierujące przepływem powietrza, generatory wirów, całkowicie zabudowane podwozie oraz tylny dyfuzor. Specjalne kanały, określane jako aero dampers, ograniczają wrażliwość docisku na zmiany pochylenia nadwozia podczas przyspieszania i hamowania.
Inżynierowie musieli przy tym uwzględnić prześwit odpowiedni do jazdy po drogach publicznych. Przednią część podwozia i splitter zaprojektowano tak, aby samochód mógł pokonywać nierówności oraz progi zwalniające. Układ chłodzenia również zintegrowano z aerodynamiką: powietrze przechodzące przez chłodnice jest odprowadzane przez otwory w pokrywie przedniego bagażnika.

fot. Ferrari
W wyścigowym 296 Challenge Evo maksymalny docisk zwiększono o 12% względem poprzednika, co odpowiada dodatkowym 100 kg przy 250 km/h. Jednocześnie wprowadzono dwa podstawowe ustawienia aerodynamiczne: High Downforce (HD) oraz Low Drag (LD).
Pierwsze przeznaczono na techniczne tory, gdzie najważniejsza jest przyczepność w zakrętach. Drugie ogranicza opór powietrza o 4% w porównaniu z wcześniejszą konfiguracją o minimalnym oporze, dzięki czemu lepiej sprawdza się na szybkich obiektach. Przejście do ustawienia LD obejmuje między innymi zmianę kąta tylnego skrzydła oraz demontaż wybranych elementów aerodynamicznych przedniego zderzaka.
Zmodyfikowano również mocowania i boczne zakończenia tylnego skrzydła, pozwalając zwiększyć jego maksymalny kąt natarcia o 4 stopnie i zmniejszyć minimalny o 1 stopień. Przeprojektowany dyfuzor oraz generatory wirów poprawiają stabilność docisku. Dodatkowo podniesienie tylnej części nadwozia o maksymalnie 10 mm może zapewnić około 30 kg dodatkowego docisku przy 250 km/h.
Precyzja prowadzenia
W 296 Challenge Stradale zastosowano specjalnie opracowane zawieszenie z nowymi charakterystykami sprężyn, zmienioną geometrią i półaktywnymi amortyzatorami. Sztywność sprężyn jest około dwukrotnie większa niż we wcześniejszych rozwiązaniach tego typu, dlatego wykorzystano także sprężyny pomocnicze inspirowane konstrukcją wyścigową.
Według pomiarów Ferrari względem 296 GTB maksymalne możliwości w zakresie przyspieszenia bocznego poprawiły się o 7%, wskaźnik stabilności o 34%, a podatność nadwozia na przechyły zmniejszyła się o 68%. Specjalnie dla tego modelu opracowano opony Pirelli P Zero R i P Zero Trofeo RS, ze szczególnym naciskiem na precyzję prowadzenia oraz powtarzalność osiągów podczas intensywnej jazdy torowej.
Elektronika obejmuje układ ABS Evo działający we wszystkich ustawieniach Manettino i warunkach przyczepności. System korzysta z czujnika 6D i zaawansowanego algorytmu szacowania prędkości. Za stabilność odpowiada również rozwiązanie Ferrari Integrated Vehicle Estimator (FIVE), wywodzące się z modelu F80. Kierowca ma do dyspozycji tryby Wet, Sport, Race, CT-Off oraz ESC Off.
Układ hamulcowy wykorzystuje tarcze węglowo-ceramiczne o średnicy 398 mm z przodu i 380 mm z tyłu. Zmieniono również chłodzenie hamulców, które w samochodzie pozbawionym rekuperacji musi odprowadzać całą energię cieplną powstającą podczas hamowania.
Wyścigowe ustawienia Evo
W 296 Challenge Evo szczególną uwagę poświęcono zachowaniu samochodu podczas długich przejazdów. Zmienione strategie kontroli trakcji i elektronicznego mechanizmu różnicowego mają ograniczać podsterowność, poprawiać stabilność przy hamowaniu i pozwalać wcześniej przyspieszać na wyjściach z zakrętów. Ferrari deklaruje także mniejsze zużycie opon.

fot. Ferrari
Kierowca może niezależnie regulować dwa parametry kontroli trakcji, oznaczone TC1 i TC2. Każdy ma pięć poziomów, od 0 do 4. Pierwszy odpowiada za ograniczanie momentu obrotowego, drugi za dostosowywanie interwencji do poślizgu kół i zachowania pojazdu.
ABS oferuje cztery ustawienia: dwa przeznaczone na suchą nawierzchnię i dwa na mokrą, z podziałem na maksymalne osiągi oraz stabilność. Przeprojektowano też charakterystykę pedału hamulca, zwiększając jego skok i siłę wymaganą do uzyskania określonego opóźnienia. Dzięki temu kierowca ma precyzyjniej dozować hamowanie przy wysokim docisku aerodynamicznym.
Nowy zestaw wskaźników czytelniej prezentuje czasy okrążeń, ciśnienie w oponach i intensywność działania systemów elektronicznych. Poziom interwencji kontroli trakcji jest przedstawiany za pomocą wskaźnika wypełniającego się od lewej strony, a ABS od prawej.
Wnętrze bez kompromisów
W drogowym 296 Challenge Stradale Ferrari postawiło na minimalizm. Panele drzwiowe wykonano z pojedynczych elementów z włókna węglowego, rezygnując z podłokietników i kieszeni. Tunel środkowy również wykorzystuje karbon, choć zachowano uchwyt na kubek i bezprzewodową ładowarkę telefonu.
Opcjonalna konfiguracja pozwala usunąć część wykładzin i osłon pod fotelami oraz konsolą środkową, odsłaniając fragmenty konstrukcji samochodu. Dostępne są także rurowe fotele z włókna węglowego, o 25% lżejsze od standardowych foteli wyścigowych Ferrari, oraz kute obręcze zmniejszające masę nieresorowaną o około 11,9 kg.
Pomimo torowego charakteru samochód zachował rozbudowane wyposażenie wspomagające kierowcę. Obejmuje ono między innymi adaptacyjny tempomat, automatyczne hamowanie awaryjne, monitorowanie martwego pola, asystenta utrzymania pasa ruchu, rozpoznawanie znaków i reflektory Matrix LED.

fot. Ferrari
Na zamówienie przewidziano również wydech przeznaczony wyłącznie do jazdy torowej. Można go montować i demontować w autoryzowanych punktach Ferrari. Producent oferuje ponadto siedmioletni program obsługi serwisowej, obejmujący przeglądy co 20 tys. km lub raz w roku, bez limitu przebiegu.
Nowy sezon Ferrari Challenge
296 Challenge Evo jest dziesiątym modelem opracowanym dla markowego pucharu Ferrari, którego historia sięga 1993 roku. W sezonie 2027, przypadającym na 35. edycję cyklu, samochód będzie startował w międzynarodowych seriach Europe i North America. Do regionalnych mistrzostw trafi od 2028 roku.
Ferrari przygotowuje również zmianę formatu części zawodów. W europejskim kalendarzu na 2027 rok znajdą się trzy wyścigi Endurance, rozgrywane na torach Mugello, Hockenheim i Valencia. Każdy potrwa 40 minut plus jedno okrążenie, a regulamin dopuści dwóch kierowców dzielących samochód i wprowadzi obowiązkowy postój w alei serwisowej. Nowy format zadebiutuje podczas drugiej rundy sezonu na Mugello.
W programie Ferrari Challenge pozostaną także regionalne serie w Wielkiej Brytanii, Japonii i Australazji. Dołączy do nich cykl Middle East, którego inaugurację zaplanowano na 11–12 grudnia 2026 roku w Bahrajnie. Kolejne rundy odbędą się w Katarze i Arabii Saudyjskiej w styczniu oraz w Abu Zabi w marcu 2027 roku.
Wyścigowe Evo będzie można doposażyć między innymi w demontowany fotel pasażera, umożliwiający jazdę z instruktorem, oraz tłumik przeznaczony na tory z ograniczeniami hałasu. Antena LTE obsługująca komunikaty dyrekcji wyścigu wyświetlane bezpośrednio na zestawie wskaźników będzie obowiązkowym wyposażeniem samochodów startujących w Ferrari Challenge Trofeo Pirelli.
Wspólna premiera obu modeli pokazuje kierunek rozwoju najbardziej radykalnych Ferrari. Drogowe 296 Challenge Stradale przenosi rozwiązania wyścigowe do samochodu z homologacją, natomiast 296 Challenge Evo wykorzystuje je do poprawy tempa i powtarzalności osiągów na torze. W obu przypadkach centralnym elementem pozostaje lekka konstrukcja z mocnym, wyłącznie spalinowym V6.



























