Mijasz reklamę hamburgera i czujesz jego zapach w samochodzie. Sony chce pójść o krok dalej

Pawel Trafny

Paweł Trafny

Wyobraź sobie, że mijasz billboard reklamujący hamburgery, a chwilę później w samochodzie unosi się zapach grillowanego mięsa. Sony opracowało koncepcję systemu, który rozpoznaje reklamy i uwalnia dopasowane do nich aromaty. Co więcej, technologia mogłaby kierować zapach tylko do wybranych pasażerów, na podstawie ich wieku i płci.

Reklama, którą można poczuć

Japoński koncern Sony zgłosił w Stanach Zjednoczonych rozwiązanie, które może nadać reklamom samochodowym zupełnie nowy wymiar. Zamiast ograniczać się do obrazu i dźwięku, przekaz marketingowy miałby oddziaływać również na węch. Wniosek patentowy US 2026/0346685 A1 opublikowano 5 listopada 2026 roku, a opisany w nim system łączy kamery, lokalizację GPS, internetową bazę reklam i urządzenia rozpylające substancje zapachowe.

Przykład przedstawiony w dokumentacji jest prosty. Samochód przejeżdża obok billboardu restauracji, a system rozpoznaje reklamę i uwalnia aromat np. hamburgera. Podobnie mogłoby być w przypadku reklamy czekolady wyświetlanej na ekranie urządzenia znajdującego się w pojeździe. Zapach stawałby się integralną częścią przekazu reklamowego, a nie jedynie elementem poprawiającym atmosferę we wnętrzu.

Kamery rozpoznają billboardy

Technologia nie polegałaby na przypadkowym rozpylaniu zapachów po wykryciu dowolnego szyldu. Kamera skierowana na otoczenie samochodu identyfikowałaby reklamy przy drogach, w tym tradycyjne billboardy i elektroniczne ekrany. Następnie system kontaktowałby się z serwerem zarządzającym kampaniami zapachowymi, aby sprawdzić, czy rozpoznana reklama została zarejestrowana.

Baza danych zawierałaby informacje o lokalizacji reklamy, kierunku jej ekspozycji, przypisanym aromacie oraz okresie obowiązywania kampanii. Samochód porównywałby te dane z własnym położeniem, wykorzystując nawigację satelitarną. Dzięki temu system mógłby ustalić, czy pojazd rzeczywiście przejeżdża obok konkretnego nośnika reklamowego.

Reklamodawca mógłby również określić godziny działania kampanii, na przykład od 8:00 do 16:00, oraz czas uwalniania zapachu. W dokumentacji pojawia się przykład 30-sekundowej emisji aromatu. Sony przewiduje także regulowanie jego intensywności w zależności od odległości samochodu od billboardu, prędkości i kierunku jazdy. Zapach mógłby więc stopniowo się nasilać podczas zbliżania do reklamy.

Reklama wybierze pasażera

Najbardziej kontrowersyjny element pomysłu dotyczy personalizacji. Sony zakłada wykorzystanie dodatkowej kamery wewnątrz samochodu, która rozpoznawałaby zajęte miejsca oraz szacowała wiek i płeć podróżujących. Na podstawie tych informacji system mógłby zdecydować, który pasażer powinien poczuć konkretny zapach.

Przykładowo reklamodawca mógłby skierować kampanię do określonej grupy wiekowej. Jeżeli system rozpoznałby osobę spełniającą ustalone kryteria, odpowiedni aromat zostałby uwolniony w pobliżu jej fotela. Pozostali pasażerowie nie musieliby być bezpośrednimi odbiorcami reklamy, choć w praktyce zapachy mogłyby rozprzestrzeniać się po kabinie.

Dokumentacja przewiduje różne konfiguracje urządzeń zapachowych. Jedna zakłada oddzielne dozowniki przy poszczególnych siedzeniach, a inna pojedynczy moduł zamontowany pod sufitem, który kierowałby strumień powietrza w odpowiednią stronę. Urządzenia wykorzystywałyby wymienne zasobniki z substancjami zapachowymi oraz wentylatory odpowiedzialne za ich rozprowadzanie.

Nie tylko reklamy drogowe

System Sony nie ograniczałby się do billboardów. Dokumentacja obejmuje również reklamy emitowane przez telewizory, radio, komputery i smartfony używane w samochodzie. W takich przypadkach identyfikacja kampanii mogłaby następować na podstawie kanału, strony internetowej lub godziny emisji, bez konieczności analizowania otoczenia przez zewnętrzną kamerę.

Otwierałoby to możliwość połączenia reklamy wyświetlanej na ekranie z odpowiadającym jej aromatem. Przykładowo podczas oglądania spotu promującego czekoladę pasażer mógłby poczuć jej zapach. System nie wymagałby więc fizycznej obecności reklamowanego produktu ani billboardu w pobliżu samochodu.

Sony wskazuje też zastosowania niezwiązane z marketingiem. Producent samochodu mógłby zaprogramować charakterystyczny aromat uwalniany podczas uruchamiania pojazdu. W taksówkach i samochodach współdzielonych system mógłby odtwarzać zapach wybrany wcześniej przez pasażera. W dokumentacji wspomniano również o wykorzystaniu bodźców zapachowych przy komunikatach dotyczących korków lub wypadków.

Kto zapłaci za zapach?

Pomysł ma również wymiar biznesowy. W dokumentacji patentowej pojawia się możliwość pobierania opłat reklamowych przez operatorów taksówek lub innych usług przewozowych. W takim modelu samochód stałby się dodatkowym nośnikiem płatnej reklamy, a przychody mogłyby trafiać nie tylko do właścicieli tradycyjnych powierzchni reklamowych.

Wdrożenie takiego rozwiązania wymagałoby jednak współpracy wielu podmiotów. Producenci samochodów musieliby instalować odpowiednie urządzenia, reklamodawcy rejestrować kampanie, a operatorzy systemu utrzymywać bazę danych. Konieczne byłoby także zapewnienie zapasów substancji zapachowych i ich wymiany. Sony nie podało kosztów takiej instalacji ani cen materiałów eksploatacyjnych.

Prywatność pod znakiem zapytania

Technologia rodzi pytania wykraczające poza samą skuteczność reklamy. Analizowanie twarzy pasażerów i szacowanie ich cech demograficznych oznaczałoby wykorzystywanie kamer do celów marketingowych. Nie wiadomo, jak w ewentualnym produkcyjnym rozwiązaniu wyglądałoby uzyskiwanie zgody użytkowników, przetwarzanie danych czy możliwość wyłączenia funkcji.

Osobnym problemem pozostaje komfort podróżujących. Nie każdy chciałby, aby samochód samodzielnie uwalniał aromaty podczas mijania reklam, szczególnie jeśli podróżujący są wrażliwi na określone substancje zapachowe. Możliwość precyzyjnego kierowania strumienia powietrza do jednego fotela nie gwarantuje też całkowitego odizolowania zapachu od pozostałych osób.

W praktyce należałoby rozstrzygnąć, czy kierowca i pasażerowie mogą odmówić udziału w takich kampaniach oraz w jaki sposób system zapobiegałby niepożądanej emisji aromatów. Sam opis patentowy nie stanowi gotowej polityki prywatności ani specyfikacji produktu przeznaczonego do sprzedaży.

Patent nie oznacza premiery

Choć dokument opublikowano dopiero w listopadzie 2026 roku, sam pomysł ma dłuższą historię. Rodzina patentowa sięga japońskiego zgłoszenia z 26 lipca 2019 roku. Kolejne wnioski składano w następnych latach, a część rozwiązań uzyskała już ochronę patentową w Stanach Zjednoczonych. Najnowsze zgłoszenie, złożone 7 lipca 2026 roku, stanowi kontynuację wcześniejszych prac.

Nie jest to zatem dowód na to, że Sony właśnie zakończyło opracowywanie gotowego urządzenia. Kontynuowanie zgłoszeń patentowych pozwala firmie ubiegać się o ochronę kolejnych aspektów wcześniej opisanej technologii, ale nie przesądza o jej komercjalizacji.

Co ciekawe, Sony zajmowało się już urządzeniami do generowania zapachów. Koncern rozwijał między innymi technologię NOS-DX1000 oraz platformę Grid Scent. Jednak 1 sierpnia 2026 roku działalność związaną z tymi rozwiązaniami przeniesiono do Solfactir Technologies. Nie ogłoszono związku tej transakcji z samochodowym systemem reklam zapachowych.

Na razie nie ma informacji o producencie samochodów zainteresowanym wdrożeniem opisanego rozwiązania, terminie jego premiery ani planowanej cenie. Patent pokazuje jednak interesujący kierunek rozwoju reklamy: samochód mógłby nie tylko rozpoznawać otoczenie i wyświetlać informacje, lecz także aktywnie wpływać na zmysły pasażerów. Pozostaje pytanie, czy kierowcy rzeczywiście chcieliby, aby kolejną funkcją ich pojazdów było rozpylanie zapachu hamburgerów na życzenie reklamodawców.

Tagi: reklama, Sony

O autorze

Pawel Trafny

Paweł Trafny

Redaktor działu Motorsport
Dziennikarz motoryzacyjny i pasjonat mechaniki samochodowej. W swoich publikacjach koncentruje się na motorsporcie, technice oraz kulisach funkcjonowania branży motoryzacyjnej. Analizuje wypowiedzi szefów zespołów, przedstawicieli producentów, mechaników i kierowców zawodowych, zestawiając je z dostępnymi danymi oraz źródłami pierwotnymi.Po godzinach samodzielnie rozwija umiejętności związane z obsługą i naprawą samochodów. Praktyczne zainteresowanie mechaniką pomaga mu lepiej rozumieć opisywane konstrukcje i wyjaśniać zagadnienia techniczne w sposób przystępny dla czytelnika.

© 2026 MotoGuru.pl