Luksusowe samochody, podstawieni kierowcy i kolizje organizowane pod wypłaty z polis stworzyły jedną z największych spraw ubezpieczeniowych w Polsce. Do Sądu Okręgowego w Siedlcach trafił akt oskarżenia obejmujący 376 osób, a straty firm ubezpieczeniowych przekraczają 20 mln zł.

W tej historii najważniejsza nie jest pojedyncza stłuczka, ale skala i powtarzalność mechanizmu. Śledczy łączą sprawę z blisko 240 zdarzeniami drogowymi, które miały wyglądać jak typowe szkody komunikacyjne. W praktyce miały być elementem dobrze zorganizowanego procederu.

Najpierw samochód, potem scenariusz szkody

W kolizjach wykorzystywano pojazdy o dużej wartości. Część z nich była kradziona i przerabiana, co dodatkowo komplikowało ustalanie ich historii. Takie auta pozwalały zgłaszać szkody, których wartość mogła robić poważne wrażenie na likwidatorach.

Według ustaleń śledczych pojedyncze odszkodowanie w niektórych przypadkach sięgało nawet 300 tys. zł. Przy kilkuset uczestnikach i setkach zgłoszeń nie była to już kreatywna księgowość z garażu. To był system nastawiony na powtarzalny zysk.

Podstawieni kierowcy i znikający uczestnicy

Zderzenia nie miały być przypadkowym skutkiem nieuwagi na drodze. W zdarzeniach uczestniczyli tzw. kaskaderzy, którzy po kolizji opuszczali miejsce zdarzenia. Ich rolę przejmowały później inne osoby, występujące jako kierowcy w dokumentach dla ubezpieczycieli.

Rzeczniczka mazowieckiej policji, podinsp. Katarzyna Kucharska, tak opisała organizację procederu:

Żadna ze szkód nie była przypadkowa. Całość nadzorowali członkowie grupy, którzy organizowali przebieg zdarzenia, wybierali jego miejsce, opłacali podstawione osoby i nadzorowali proces ubiegania się o odszkodowania.

Fikcyjna własność i prawdziwe przelewy

Auta występujące w zgłoszeniach były rejestrowane na osoby, które nie były ich faktycznymi właścicielami. Te same osoby pojawiały się później w dokumentacji szkodowej i podawały rachunki bankowe do wypłaty pieniędzy. Po przelewie środki miały trafiać do organizatorów całego układu.

Taki schemat utrudniał szybkie powiązanie pojazdu, kierowcy i rzeczywistego beneficjenta odszkodowania. Dla ubezpieczyciela sprawa mogła wyglądać jak kolejna kosztowna szkoda. Dla śledczych stała się fragmentem dużo większej układanki.

Kradzione auta, części i dziuple

W toku postępowania funkcjonariusze odnaleźli kilkadziesiąt kradzionych samochodów oraz kilkaset części. Na terenie województwa mazowieckiego zlikwidowano także dziuple samochodowe. Zabezpieczono dokumentację dotyczącą zgłaszanych szkód.

Na poczet przyszłych kar i grzywien zabezpieczono majątek o wartości blisko 4,3 mln zł. Od podejrzanych przejęto też 23 pojazdy warte łącznie 2 mln zł. Samochody sprzedano później na licytacjach prowadzonych przez Urząd Skarbowy w Radomiu.

Sprawa trafia do sądu po sześciu latach

Śledztwo trwało ponad sześć lat. Ostatecznie akt oskarżenia objął 376 osób, a 18 podejrzanych trafiło do tymczasowego aresztu. Policja określa tę sprawę jako największe tego typu śledztwo w Polsce.

Dla kierowców uczciwie korzystających z polis takie afery mają bardzo przyziemny skutek. Im więcej fikcyjnych szkód trafia do systemu, tym większa presja na procedury, kontrole i koszty obsługi prawdziwych zdarzeń. A później zwykły kierowca słyszy, że rynek znowu „musi się dostosować”.

O autorze