Kimi Antonelli jest o krok od zdobycia mistrzostwa świata Formuły 1 w wieku zaledwie 20 lat. Daniel Ricciardo uważa jednak, że jedna z największych przewag młodego kierowcy Mercedesa z czasem nieuchronnie zniknie. Australijczyk doskonale wie, jak doświadczenia, rozczarowania i trudne decyzje potrafią zmienić podejście zawodnika do ścigania.
Przewaga młodości
Antonelli wygrał już dziewięć wyścigów w sezonie 2026 i przed Grand Prix Meksyku ma 123 punkty przewagi nad George’em Russellem. Wystarczy mu dziewiąte miejsce, aby zapewnić sobie pierwszy tytuł mistrza świata. W ten sposób pobiłby rekord Sebastiana Vettela, który zdobył swoje pierwsze mistrzostwo w wieku 23 lat.
W podcaście Formuły 1 „Beyond the Grid” Ricciardo zwrócił uwagę na psychologiczną stronę sukcesów Włocha. Jego zdaniem Antonelli korzysta obecnie z wyjątkowego połączenia ogromnego talentu i młodzieńczej beztroski, która pozwala mu koncentrować się niemal wyłącznie na jeździe.
Jak wyjaśnił Australijczyk:
Niedawno znajomy zapytał mnie o Kimiego Antonellego, a ja odpowiedziałem: „Niewiedza to supermoc”. Nie chcę go w żaden sposób obrazić. Bycie młodym jest supermocą, podobnie jak pewna nieświadomość i brak doświadczeń związanych z tym, jak funkcjonuje świat.
Ricciardo nie kwestionuje umiejętności kierowcy Mercedesa. Przeciwnie, podkreśla jego szybkość, ale uważa, że równie ważny jest brak mentalnego bagażu, który zawodnicy gromadzą wraz z kolejnymi sezonami.
Powrót do 2014 roku
Australijczyk dostrzega podobieństwo między obecną sytuacją Antonellego a własnym debiutem w głównym zespole Red Bulla. W 2014 roku został partnerem Sebastiana Vettela, który przystępował do sezonu jako czterokrotny mistrz świata. Mimo to Ricciardo wygrał trzy wyścigi, przypisując sobie wszystkie zwycięstwa zespołu w tamtym roku.
Wspominając ten okres, 37-latek przyznał, że sukcesy przychodziły mu wówczas z zaskakującą łatwością. Nie analizował nadmiernie swoich osiągnięć ani potencjalnych konsekwencji niepowodzeń, o czym wspomniał:
Pamiętam mój pierwszy rok w Red Bullu. Jesteś naiwny, młody, nieświadomy i wszystko przychodzi ci łatwo. Myślisz sobie: „O, wygrywam, świetnie. Będę dalej wygrywał, bo jestem najlepszy”.
W przypadku Antonellego sytuacja jest pod pewnymi względami podobna. Włoch rozpoczął sezon jako mniej doświadczony partner Russella, a obecnie zdecydowanie prowadzi w klasyfikacji kierowców. Jego przewaga jest tym bardziej imponująca, że to dopiero drugi sezon Antonellego w Formule 1.
Doświadczenie ma swoją cenę
Zdaniem Ricciardo z biegiem lat kierowcy zaczynają inaczej postrzegać rywalizację. Wspomnienia błędów, utraconych szans i kontrowersyjnych decyzji mogą utrudniać zachowanie swobody, która wcześniej wydawała się czymś naturalnym.
Australijczyk wskazał na własne odejście z Red Bulla po sezonie 2018. Przenosiny do Renault miały otworzyć nowy rozdział jego kariery, ale nie przyniosły oczekiwanych sukcesów. Ricciardo przyznał, że później wielokrotnie wracał myślami do tej decyzji, zastanawiając się, czy obrał właściwą drogę.
Po opuszczeniu Red Bulla odniósł już tylko jedno zwycięstwo, triumfując w Grand Prix Włoch w 2021 roku za kierownicą McLarena.
Jak tłumaczył w podcaście, z czasem coraz trudniej było mu odnaleźć dawną lekkość ścigania. Musiał świadomie pracować nad nastawieniem, które na początku kariery przychodziło mu bez wysiłku:
Teraz Antonelli znajduje się w idealnym momencie. Jest niezwykle utalentowany i szybki, ale nie zgromadził jeszcze tego całego bagażu. Może po prostu wyjść na tor i się ścigać, bez innych myśli w głowie. To prawdziwa supermoc.
Ricciardo nie sugeruje przy tym, że Antonelli musi stracić szybkość wraz z wiekiem. Ostrzega raczej, że utrzymanie obecnej swobody psychicznej będzie coraz trudniejsze, gdy pojawią się kolejne oczekiwania, porażki i decyzje wpływające na przyszłość kariery.
Bolesny koniec kariery
Wypowiedzi Ricciardo nabierają dodatkowego znaczenia w kontekście jego ostatnich lat w Formule 1. Australijczyk zakończył starty po Grand Prix Singapuru w 2024 roku, kiedy stracił miejsce w Racing Bulls na rzecz Liama Lawsona. Łącznie wystartował w 258 wyścigach i odniósł osiem zwycięstw.
Były kierowca Red Bulla przyznał, że publicznie starał się sprawiać wrażenie pogodzonego z sytuacją. W rzeczywistości rozstanie z F1 było dla niego znacznie trudniejsze, niż mogło się wydawać.
W rozmowie przytoczonej przez GPblog opisał emocje towarzyszące zakończeniu kariery:
Ludzie widzieli mnie publicznie. Dobrze się bawiłem, wychodziłem na drinka czy robiłem inne rzeczy, ale tak naprawdę ukrywałem to, co czułem głęboko w środku: ogromny ból i smutek. Pojawia się poczucie upokorzenia, jakbym zawiódł i nie potrafił już robić tego, co kiedyś.
To właśnie takie doświadczenia Ricciardo ma na myśli, mówiąc o mentalnym obciążeniu kierowców. Nie chodzi wyłącznie o presję wyników, ale również o utratę pewności siebie i trudności z zaakceptowaniem, że kariera nie potoczyła się zgodnie z oczekiwaniami.
Antonelli chce się bawić
Sam Antonelli wydaje się na razie podchodzić do sytuacji zgodnie z filozofią, którą Ricciardo uważa za jego największy atut. Po zwycięstwie w Grand Prix USA zapowiedział, że nie zamierza zmieniać nastawienia w obliczu zbliżającego się mistrzostwa.
Włoch podkreślił, że chce nadal czerpać przyjemność ze ścigania, walczyć o kolejne zwycięstwa i zakończyć sezon w możliwie najlepszym stylu. Również Toto Wolff zwrócił uwagę, że jego podopieczny nie koncentruje się przesadnie na tytule, lecz na wykonywaniu swojej pracy.
Przed Grand Prix Meksyku Antonelli ma 365 punktów, Russell 242, a Lewis Hamilton 241. Do zdobycia pozostało maksymalnie 125 punktów, dlatego Włoch może przypieczętować mistrzostwo już w najbliższym wyścigu. Nawet brak punktów nie musi przekreślić jego szans na świętowanie, jeśli najgroźniejsi rywale nie odrobią odpowiednio dużej części strat.
Wypowiedź Ricciardo pokazuje jednak, że zdobycie pierwszego tytułu i utrzymanie się na szczycie to dwa różne wyzwania. Antonelli może wkrótce zostać najmłodszym mistrzem świata w historii F1, ale dopiero kolejne sezony pokażą, czy zdoła zachować swobodę, którą Australijczyk uważa dziś za jego wyjątkową przewagę.
Z drugiej strony, każdy kierowca Formuły 1 musiał przejść przez określone szczeble kariery, co stanowi doświadczenie samo w sobie. I buduje charakter.
