Polestar pokazał koncepcyjny model Formula 2030, który zapowiada stylistykę i rozwiązania techniczne przyszłych samochodów marki. Czterodrzwiowy elektryk ma wyjątkowo niskie nadwozie, ruchome elementy kokpitu i osiem konfigurowalnych fizycznych przełączników. Część pomysłów trafi do kolejnej generacji Polestara 2 oraz nadchodzącego Polestara 7.
Zapowiedź nowych modeli
Formula 2030 to pierwszy samochód koncepcyjny opracowany pod kierownictwem Philippa Römersa, szefa designu Polestara. Szwedzka marka zaprezentowała go 10 listopada 2026 roku jako materializację swojej strategii rozwoju o tej samej nazwie. Projekt ma pokazywać, jak producent zamierza połączyć sportowy charakter, minimalistyczne wzornictwo i wykorzystanie materiałów o mniejszym wpływie na środowisko.
Nie jest to bezpośrednia zapowiedź jednego konkretnego modelu produkcyjnego. Polestar potwierdza jednak, że wybrane elementy stylistyczne Formula 2030 pojawią się w następnej generacji Polestara 2 i przyszłym Polestarze 7. Szczególnie istotny jest przód konceptu, który wskazuje kierunek zmian w modelu 2 planowanym na 2027 rok.
Samochód mierzy 4680 mm długości, 2021 mm szerokości i 1350 mm wysokości, a rozstaw osi wynosi 2780 mm. Jest więc niższy nawet od Polestara 5, mimo że oferuje cztery miejsca i praktyczniejsze nadwozie. Producent pozycjonuje go wymiarowo pomiędzy przyszłymi modelami 2 i 7, przy czym część inspiracji pochodzi również z Polestara 4 SUV.
Sportowe proporcje i aerodynamika
Sylwetkę Formula 2030 zbudowano wokół długiej maski, krótkich zwisów i mocno zaakcentowanych tylnych nadkoli. Kabina została wizualnie przesunięta do tyłu, a 22-calowe obręcze z centralnym mocowaniem dodatkowo podkreślają sportowe proporcje. Charakterystyczne zwężenie nadwozia w środkowej części nadaje mu kształt przypominający klasyczne samochody o wysokich osiągach.
Z przodu znalazły się reflektory Dual Blade, nawiązujące do rozwiązań znanych z Polestara 3. Zintegrowano je z aerodynamicznym elementem przedniego pasa. Nisko poprowadzony nos, rozbudowany splitter i centralne żebro nadają samochodowi agresywniejszy wygląd, bez odchodzenia od dotychczasowej stylistyki marki.
Nietypowym detalem jest pojedyncza wycieraczka ustawiona pionowo na środku przedniej szyby. To rozwiązanie inspirowane motorsportem, podobnie jak szeroka, panoramiczna szyba przypominająca wizjer. Jej forma stanowi jednocześnie nawiązanie do pierwszej generacji Polestara 2.
W nadwoziu ukryto także czujnik LiDAR. Gdy nie jest potrzebny, pozostaje schowany pod aerodynamiczną osłoną. Wysuwa się podczas korzystania z przewidzianych dla konceptu funkcji jazdy autonomicznej. Producent nie określił jednak poziomu automatyzacji według klasyfikacji SAE ani terminu wdrożenia tego rozwiązania do seryjnych samochodów.
Tył przynosi kolejną istotną zmianę. Polestar rezygnuje z charakterystycznej listwy świetlnej biegnącej przez całą szerokość nadwozia na rzecz nowych lamp Single Blade. Marka zapowiada ich wykorzystanie również w produkcji seryjnej. Uzupełnieniem są centralnie mocowane skrzydło z podświetlanymi wspornikami i rozbudowany dyfuzor.
fot. Polestar
Przyciski wracają do kokpitu
Najciekawsze zmiany kryją się jednak we wnętrzu. Polestar, podobnie jak wielu producentów nowoczesnych elektryków, dotychczas mocno stawiał na cyfrową obsługę. Formula 2030 pokazuje inne podejście: ekrany pozostają ważne, ale najczęściej używane funkcje mają być dostępne również za pomocą fizycznych elementów sterowania.
Pod centralnym wyświetlaczem umieszczono panel ośmiu konfigurowalnych przełączników. Użytkownik może przypisać im wybrane funkcje, a nawet zdecydować o ich fizycznej formie. Przewidziano między innymi klasyczne przełączniki kołyskowe i pokrętła. Możliwe jest również zaprogramowanie skrótów do indywidualnie wybranych ustawień.
To istotna zmiana filozofii projektowania. Zamiast przenosić kolejne funkcje do menu ekranowego, Polestar chce umożliwić obsługę podstawowych ustawień bez konieczności przeklikiwania się przez interfejs. Jednocześnie nie rezygnuje z cyfrowych możliwości samochodu.
Przed kierowcą znajduje się zakrzywiony, 20-calowy wyświetlacz HyperDIM, zamocowany bezpośrednio do kolumny kierowniczej. Dzięki temu zmienia położenie razem z kierownicą. Drugi ekran, o przekątnej 12,2 cala, wkomponowano w unoszący się tunel środkowy.
Kokpit zmienia położenie
Formula 2030 przewiduje trzy tryby jazdy: Normal, Performance i Autonomous. Ich wybór odbywa się przez przesunięcie selektora w konsoli środkowej. Zmiana ustawienia wpływa nie tylko na sposób działania samochodu, ale również na fizyczną konfigurację wnętrza.
W trybie Performance kierownica wraz z ekranem HyperDIM przysuwa się do kierowcy, a centralny wyświetlacz obniża się i niemal wtapia w powierzchnię konsoli. Taka konfiguracja ma sprzyjać aktywnemu prowadzeniu, ograniczając dominację ekranu w polu widzenia.
W trybie Autonomous sytuacja wygląda odwrotnie. Centralny ekran pozostaje bardziej wyeksponowany, natomiast fotel i kierownica odsuwają się od siebie, zapewniając kierowcy większą swobodę, gdy samochód przejmuje więcej zadań związanych z prowadzeniem.
Polestar zastosował również cztery indywidualne fotele z pneumatycznie regulowanymi podparciami i poduszkami. System Air Inflatable ma dopasowywać ich kształt do sylwetki pasażerów, zapewniając podparcie zarówno boczne, jak i wzdłużne. Wszystkie siedzenia zamontowano nisko, aby zachować sportową pozycję.
W obsłudze systemów pokładowych pomaga Google Gemini, zintegrowany z platformą Google built-in. Asystent wykorzystujący sztuczną inteligencję ma umożliwiać pasażerom komunikację głosową w naturalnym języku. Nie oznacza to jednak, że wszystkie rozwiązania pokazane w koncepcie, w tym ruchomy kokpit, zostały już zatwierdzone do produkcji.
fot. Polestar
Materiały zamiast dekoracji
Minimalistyczne podejście obejmuje także kolorystykę i materiały. Nadwozie pokryto specjalnym lakierem Nitrogen, który zmienia swój wygląd zależnie od naturalnego oświetlenia. Ten sam odcień zastosowano na obręczach, elementach aerodynamicznych i osłonach, różnicując powierzchnie wykończeniem matowym, satynowym oraz błyszczącym.
Kontrast zapewniają złote akcenty Swedish Gold, charakterystyczne dla sportowych odmian Polestara. Pojawiają się na zaciskach hamulcowych Brembo, pasach bezpieczeństwa, detalach kabiny i wybranych elementach wyposażenia.
W konstrukcji wnętrza wykorzystano między innymi stal ocynkowaną o obniżonym śladzie emisyjnym, produkowaną z udziałem surowców wtórnych i energii odnawialnej. Widoczne elementy strukturalne, takie jak ramy foteli czy poprzeczna belka kokpitu, stanowią część wystroju zamiast pozostawać ukryte pod dodatkowymi osłonami.
Oparcia foteli wykonano z kompozytu łączącego europejski len i biopochodny polipropylen. Polestar rozwija również koncepcję stosowania jednorodnych materiałów, które mają ułatwiać recykling. W przypadku wnętrza drzwi producent deklaruje możliwość pełnego przetworzenia zastosowanych materiałów.
Dostęp do kabiny zapewniają drzwi otwierane w przeciwnych kierunkach, a brak środkowych słupków ułatwia zajmowanie miejsc. Pod przezroczystą podłogą bagażnika przewidziano przestrzeń na specjalnie zaprojektowane torby, mocowane złotymi pasami.
Po otwarciu tylnej pokrywy widoczne są elementy konstrukcyjne wykonane z kompozytu włókien naturalnych firmy Bcomp oraz amortyzatory Öhlins inspirowane rozwiązaniami wyścigowymi. Z przodu wygospodarowano natomiast miejsce na kaski i gaśnicę, a komorę usztywnia złota rozpórka.
Co trafi do produkcji?
Polestar nie ujawnił mocy napędu, pojemności akumulatora, zasięgu ani osiągów Formula 2030. Nie wiadomo również, czy powstały egzemplarz jest w pełni jezdnym prototypem. Samochód należy więc traktować przede wszystkim jako demonstrację wzornictwa, ergonomii i technologii materiałowych, a nie zapowiedź gotowego modelu o określonych parametrach.
Producent potwierdził natomiast, że wybrane rozwiązania stylistyczne zostaną wykorzystane w przyszłych samochodach seryjnych. Najbardziej konkretną wskazówką jest nowy wygląd przedniego pasa kolejnego Polestara 2, którego premierę zaplanowano na 2027 rok. Lampy Single Blade również mają wyjść poza stadium konceptu.
Na razie nie ma podobnej deklaracji dotyczącej ruchomych ekranów, przestawiającej się kierownicy czy pneumatycznych foteli. Fizyczne przełączniki pokazują jednak interesujący kierunek rozwoju ergonomii: zamiast podporządkowywać obsługę samochodu ekranom, Polestar próbuje dopasować interfejs do sytuacji za kierownicą. To właśnie ten pomysł może okazać się bardziej użyteczny w codziennej eksploatacji niż najbardziej efektowne elementy nadwozia.
