Fernando Alonso nie zamierza mierzyć własnej formy przez pryzmat słabego początku sezonu Aston Martina. Hiszpan twierdzi, że nadal ma tempo, a obecna sytuacja w Formule 1 jest dla niego przede wszystkim czekaniem na bardziej konkurencyjny samochód.

Problemy Aston Martina i Hondy mocno ograniczyły ambicje zespołu na początku nowej ery F1. Alonso nie może walczyć o pozycje, których oczekuje, ale oddziela własną dyspozycję od potencjału technicznego auta. W jego ocenie kierowca w Formule 1 pozostaje zależny od poziomu zespołu bardziej niż w wielu innych seriach.

Alonso ufa własnemu tempu bardziej niż tabeli wyników

Podczas dnia medialnego przed Grand Prix Kanady Alonso dostał pytanie, jak kierowca może ocenić swój postęp, gdy samochód nie pozwala na walkę z czołówką. Odpowiedział bez dyplomacji i bez obowiązkowej porcji skromności z katalogu PR. Fernando Alonso stwierdził:

Nic nie mierzę. Jestem najlepszy. Nie muszę niczego udowadniać. Nie muszę niczego czuć, żeby wierzyć, że jestem na właściwym poziomie.

Hiszpan podkreśla, że potwierdzenia szuka poza samą Formułą 1. Jeśli na torze kartingowym albo w samochodzie GT przestałby być najszybszy, wtedy miałby powód do niepokoju. Według Alonso tak się jednak nie dzieje, dlatego weekendy F1 traktuje jako oczekiwanie na moment, w którym dostanie lepsze narzędzia.

Motywacja 44-latka nie opiera się na samych wynikach Aston Martina

Alonso ma 44 lata, ale przedstawia swoją sytuację jako proces utrzymywania ostrości wyścigowej. Testowanie się w innych autach i kategoriach pozwala mu zachować tempo oraz poczucie rywalizacji. To podejście jest logiczne, bo w F1 nawet bardzo mocny kierowca może zniknąć w środku stawki, jeśli samochód nie daje mu odpowiedniego marginesu.

Kierowca Aston Martina nie ukrywa, że czeka na okazję. W międzyczasie chce pomagać zespołowi i nie tracić instynktu potrzebnego w Formule 1. Brzmi to trochę jak osobliwa wersja „jeszcze wam pokażę”, ale w przypadku Alonso takie zdania od lat są częścią pakietu.

Aston Martin musi przetrwać trudny okres

Mike Krack zwraca uwagę, że zespół musi chronić kierowców przed narastającą frustracją. Szef operacyjny przy torze w Aston Martinie podkreśla, że Alonso i Lance Stroll co tydzień mierzą się z tymi samymi pytaniami o słabą formę samochodu. Dla kierowców powtarzanie podobnych odpowiedzi w czwartek, piątek, sobotę i niedzielę staje się dodatkowym obciążeniem.

Aston Martin czeka na większe poprawki AMR26 dopiero latem. To oznacza, że najbliższe tygodnie mogą być wymagające, zwłaszcza przy dużej częstotliwości wyścigów w europejskiej części sezonu. Krack deklaruje, że morale w zespole pozostają dobre, ponieważ ekipa otwarcie rozmawia o swojej sytuacji.

Najważniejszy problem nie leży w pewności siebie Alonso

Wypowiedzi Alonso dobrze pokazują różnicę między formą kierowcy a formą zespołu. Hiszpan nie próbuje sprzedawać narracji, że Aston Martin jest blisko przełomu już teraz. Zamiast tego komunikuje prostą rzecz: nie uważa, by jego własne tempo było słabym punktem projektu.

Dla Aston Martina większym wyzwaniem jest czas. Kierowcy mają przetrwać okres bez dużych aktualizacji, a zespół musi ograniczyć straty do momentu wprowadzenia większego pakietu zmian. Alonso może być przekonany, że nadal jest najlepszy, ale w F1 nawet największe ego nie zastępuje docisku, stabilności i tempa na prostych.

O autorze