George Russell wygrał sprint przed Grand Prix Kanady, ale najgłośniej po krótkim wyścigu zrobiło się o jego kontakcie z Kimim Antonellim. Toto Wolff nie zamierza jednak temperować młodego Włocha. Szef Mercedesa chce agresji na torze, ale mniej publicznego narzekania przez radio.

Antonelli przyjechał do Montrealu jako lider klasyfikacji z przewagą 20 punktów. W sprincie ruszał z pierwszego rzędu obok Russella, więc Mercedes miał idealny układ do kontrolowania wyścigu. Zamiast spokojnego dubletu pojawił się jednak temat, który media bardzo chętnie zamienią w serial o wojnie domowej.

Kontakt w zakręcie i frustracja przez radio

Najważniejszy moment przyszedł na początku 6. okrążenia. Antonelli zaatakował Russella po zewnętrznej w pierwszym zakręcie, doszło do kontaktu, a Włoch przeciął trawę w okolicach drugiego zakrętu. Później popełnił kolejny błąd w zakręcie nr 8, zablokował koła i znów wypadł poza tor. To właśnie wtedy Lando Norris wykorzystał sytuację i wskoczył przed Antonellego.

Russell dowiózł zwycięstwo, Norris zakończył sprint na drugim miejscu, a Antonelli spadł na trzecią pozycję. Sportowo Mercedes nadal miał mocny wynik, ale komunikacyjnie zrobiło się znacznie mniej wygodnie. Antonelli uważał bezpośrednio po sprincie, że Russell wypchnął go z toru. Kilkukrotnie wracał do tego przez radio, aż Wolff sam włączył się do rozmowy i zapowiedział, że zespół omówi sprawę po wyścigu. To była wyraźna próba zamknięcia tematu, zanim frustracja zacznie żyć własnym życiem.

Wolff nie chce wojny, ale zna cenę agresji

Wolff przyznał, że kierowcy reagują emocjonalnie, szczególnie gdy czują, że rywal z tego samego zespołu nie zostawił im miejsca. Szef Mercedesa zwrócił jednak uwagę, że jedno lub dwa zgłoszenia przez radio można zrozumieć, ale trzecie i czwarte zaczynają wyglądać źle na zewnątrz. Według Wolffa media i tak będą próbowały zrobić z tej sytuacji wielką historię. Właśnie dlatego Mercedes musi pilnować, by napięcie nie wyszło poza garaż bardziej, niż to konieczne.

W F1 czasem wystarczy pół zakrętu i trzy komunikaty radiowe, żeby zespół doczekał się własnej telenoweli. Jednocześnie Wolff jasno podkreślił, że nie chce odbierać Antonelliemu charakteru. Jego zdaniem Włoch miał prawo próbować ataku, również później w walce z Norrisem, nawet jeśli oba manewry nie mogły zakończyć się pełnym powodzeniem. Toto Wolff tak opisał swoje podejście do Antonellego:

Nie chcę go w ogóle hamować. Chcę, żeby nadal był agresywny, bo nie można oczekiwać, że w samochodzie będzie lew, a poza nim szczeniak. Taki ma charakter.

Antonelli po wyścigu powiedział:

To była trudna walka, szczerze mówiąc. Mieliśmy podobne tempo, nie było łatwo. Próbowałem zaatakować i muszę to jeszcze obejrzeć, bo byłem dość wyraźnie obok i zostałem wypchnięty. Tak po prostu było. Później oczywiście popełniłem błąd w zakręcie numer 8, bo mocno mnie podbiło, zablokowałem koła i trochę skomplikowałem sobie wyścig. Ale to była dobra walka. To był bardzo zacięty wyścig, ale myślę, że dla wszystkich był całkiem fajny do oglądania. W danym momencie było trochę frustracji, ale teraz resetujemy się i skupiamy na kwalifikacjach, bo to kolejna duża okazja.

Mercedes musi teraz ustalić granice

Najważniejsze pytanie dla Mercedesa nie dotyczy tego, czy Antonelli ma walczyć. Wolff sam przyznał, że zespół musi ustalić zasady na przyszłość. Chodzi o to, jak kierowcy mają rozgrywać podobne sytuacje, gdy stawką jest zwycięstwo, a po drugiej stronie znajduje się partner z garażu. W analizie szefa Mercedesa istotny był także sam układ zakrętu. Antonelli miał nos przed Russellem, ale na hamowaniu sytuacja zmieniła się na tyle, że zostawienie szeroko otwartych drzwi nie było czymś oczywistym.

Wolff porównał tę logikę do innych ostrych pojedynków w F1, gdzie kierowca po wewnętrznej stronie niekoniecznie oddaje miejsce tylko dlatego, że rywal spróbował późnego ataku. Dla Russella sprint był pokazem kontroli i skuteczności. Dla Antonellego był lekcją zarządzania emocjami, bo tempo i odwaga nie wystarczyły do utrzymania drugiego miejsca. Dla Mercedesa to z kolei pierwszy poważny test wewnętrznej równowagi, gdy obaj kierowcy mają realny powód, by nie odpuszczać.

Lider, zwycięzca i problem bez prostego winnego

Antonelli nie stracił w Kanadzie statusu kierowcy, którego Mercedes chce rozwijać bez kagańca. Russell też nie zrobił nic, co w oczywisty sposób zmuszałoby zespół do publicznego wskazania winnego. Właśnie dlatego Wolff wybrał ton pośredni: agresja tak, „serial radiowy” – nie. Sprint w Montrealu pokazał Mercedesowi coś cenniejszego niż sam wynik. Zespół ma dwóch kierowców gotowych walczyć o zwycięstwo, ale musi teraz pilnować, by ta walka nie zaczęła działać przeciwko ekipie.

O autorze