Toyota Racing zakończyła sezon 2026 Długodystansowych Mistrzostw Świata (WEC) z kompletem najważniejszych tytułów. Podczas finałowego wyścigu na Monzy załoga samochodu nr 8 zapewniła sobie mistrzostwo kierowców, choć dojechała dopiero na 11. miejscu. Japoński producent wcześniej zdobył tytuł konstruktorów, a jego nowy prototyp TR010 Hybrid wygrał w debiutanckim sezonie cztery wyścigi, w tym 24-godzinny maraton Le Mans.
Podwójny triumf Toyoty
Przed finałowymi 6 Hours of Monza kwestia mistrzostwa konstruktorów była już rozstrzygnięta. Toyota zapewniła sobie tytuł podczas przedostatniej rundy w Barcelonie, dlatego we Włoszech najważniejsza pozostawała rywalizacja o mistrzostwo kierowców. Co istotne, walczyły o nie wyłącznie dwie załogi japońskiego zespołu.
Sébastien Buemi, Brendon Hartley i Ryō Hirakawa przystępowali do finału z przewagą 17 punktów nad Mikiem Conwayem, Kamui Kobayashim i Nyckiem de Vriesem. Załoga samochodu nr 7, która wcześniej wygrała 24 Hours of Le Mans, musiała odrobić stratę do zespołowych kolegów.
Ostatecznie Buemi, Hartley i Hirakawa zajęli 11. miejsce, a Conway, Kobayashi i de Vries finiszowali bezpośrednio za nimi. Taki rezultat wystarczył załodze nr 8 do przypieczętowania mistrzostwa świata. Jednocześnie Toyota zakończyła sezon z dwoma swoimi samochodami na pierwszych dwóch pozycjach klasyfikacji kierowców.
Trudny finał na Monzy
Sam wyścig nie przebiegał po myśli Toyoty. Przez większość weekendu warunki atmosferyczne utrudniały przygotowania, a jedyną sesją rozegraną na suchej nawierzchni były kwalifikacje. Zespoły miały więc niewiele danych pozwalających optymalnie dobrać ustawienia samochodów i strategie na sześciogodzinną rywalizację.
Oba prototypy TR010 Hybrid rozpoczynały wyścig z odległych pozycji. Samochód nr 8 zakwalifikował się na 14. miejscu, natomiast nr 7 startował z 17. pola. Kierowcy stopniowo odrabiali straty, lecz tempo nie pozwoliło im włączyć się do walki o czołowe lokaty.
Rywalizację czterokrotnie neutralizował samochód bezpieczeństwa. Przez większą część dystansu Toyota unikała poważniejszych incydentów, ale w ostatnich 90 minutach sytuacja skomplikowała się dla załogi nr 7.
Najpierw prototyp został uszkodzony w kontakcie z Fordem klasy LMGT3 w pierwszej szykanie. Kilka okrążeń później, w tym samym miejscu, Kamui Kobayashi został uderzony od tyłu przez Genesisa nr 17. Mimo tych zdarzeń oba samochody Toyoty dotarły do mety, tracąc po jednym okrążeniu do zwycięzcy.
fot. Toyota
Cadillac wygrał wyścig
Podczas gdy Toyota koncentrowała się na zabezpieczeniu mistrzowskich tytułów, o zwycięstwo na Monzy walczyli jej konkurenci. Najszybszy okazał się Cadillac Hertz Team Jota z numerem 38, który pokonał 191 okrążeń.
Drugie miejsce zajęła załoga Alpine Endurance Team nr 36, tracąc zaledwie 5,607 s. Podium uzupełniło Ferrari AF Corse nr 51 ze stratą 35,767 s. Kolejne pozycje przypadły Astonowi Martinowi, Peugeotowi i BMW.
Na trybunach i wokół toru przez cały weekend pojawiło się 75 181 kibiców. Dla Toyoty wynik samego finału miał jednak drugorzędne znaczenie wobec rozstrzygnięć w klasyfikacjach mistrzostw.
Nowy prototyp zdał egzamin
Sezon 2026 był pierwszym rokiem startów zespołu pod nazwą Toyota Racing oraz debiutem prototypu TR010 Hybrid. Zmiana przyniosła znakomite rezultaty: cztery zwycięstwa i siedem miejsc na podium w całych mistrzostwach.
Najważniejszym sukcesem pozostaje triumf w 24 Hours of Le Mans, odniesiony przez Conwaya, Kobayashiego i de Vriesa. Toyota wygrała również domową rundę na Fuji Speedway. Łącznie załoga nr 8 zwyciężyła w trzech wyścigach, co ostatecznie przełożyło się na jej przewagę w klasyfikacji kierowców.
Dla Buemiego i Hartleya tegoroczny tytuł jest już piątym mistrzostwem świata WEC w karierze. Hirakawa zdobył trzecią koronę, a cała trójka po raz trzeci została mistrzami świata jako jedna załoga.
Od powrotu do długodystansowych mistrzostw świata w 2012 roku Toyota zgromadziła już osiem tytułów konstruktorów i siedem tytułów kierowców. Tegoroczny sukces ma dodatkowe znaczenie po trudniejszym sezonie 2025, kiedy japoński zespół nie osiągnął oczekiwanych rezultatów.
fot. Toyota
Pożegnanie Mike’a Conwaya
Finał na Monzy był również ostatnim wyścigiem Mike’a Conwaya w barwach Toyoty. Brytyjczyk dołączył do zespołu w 2014 roku i przez 12 sezonów odniósł z nim 20 zwycięstw oraz zdobył dwa mistrzostwa świata.
To właśnie Conway prowadził samochód nr 7 podczas startu do sześciogodzinnej rywalizacji. Choć jego załoga nie zdołała sięgnąć po kolejny tytuł kierowców, Brytyjczyk zakończył karierę w zespole jako aktualny zwycięzca Le Mans i współtwórca mistrzostwa konstruktorów.
Po wyścigu Conway podkreślił, że zdobycie tytułu konstruktorów oraz dwóch pierwszych miejsc w klasyfikacji kierowców stanowi wyjątkowe zakończenie jego wieloletniej współpracy z Toyotą. Wspominał także liczne sukcesy i relacje z ludźmi, z którymi pracował od ponad dekady.
Sezon niemal idealny
Kamui Kobayashi, pełniący jednocześnie funkcję szefa zespołu i kierowcy samochodu nr 7, zwrócił uwagę na znaczenie zmian wprowadzonych wraz z projektem Toyota Racing. Według Japończyka podstawowa struktura zespołu pozostała podobna, ale odmienne podejście do rywalizacji przyniosło oczekiwane efekty.
Ważną rolę odegrała współpraca ośrodków technicznych w Kolonii i Higashi-Fuji oraz wsparcie japońskiej centrali. Sukces nowego prototypu już w pierwszym sezonie potwierdził konkurencyjność całego programu wyścigowego.
Dla załogi nr 8 mistrzostwo kierowców było również rekompensatą za rozczarowanie w Le Mans. Buemi przyznał po finale, że brak zwycięstwa w najważniejszym wyścigu sezonu był trudny do zaakceptowania, ale zdobycie tytułu mistrzowskiego pozwoliło zakończyć rok z satysfakcją.
Toyota nie wygrała ostatniego wyścigu sezonu, lecz nie musiała tego robić. Jej kierowcy przystępowali do finału z przewagą wypracowaną podczas wcześniejszych rund, a bezpośredni rywale reprezentowali ten sam zespół. Podwójne mistrzostwo świata, zwycięstwo w Le Mans i dwa pierwsze miejsca w klasyfikacji kierowców sprawiają, że sezon 2026 należy do najbardziej udanych w historii programu Toyoty w WEC.
