McLaren w Kanadzie to bolesny przykład tego, jak cienka jest granica między odwagą strategiczną a zaprzepaszczeniem szans na walkę o punkty. Lando Norris i Oscar Piastri ruszyli na oponach przejściowych, ale tor w Montrealu szybko przesychał i decyzja obróciła się przeciwko zespołowi.

Wybór McLarena wyglądał ryzykownie głównie dlatego, że dotyczył kierowców walczących z przodu stawki. Na opony przejściowe postawiły też Audi, Cadillac i jeden z Williamsów, ale żaden z tych samochodów nie startował w pierwszej dziesiątce. McLaren miał więc znacznie więcej do stracenia.

Opony przejściowe dały błysk na starcie, ale tylko na chwilę

Norris po ruszeniu z miejsca wykorzystał lepszą przyczepność i przebił się przed oba Mercedesy. Brytyjczyk tłumaczył po wyścigu, że na początku miał po prostu więcej przyczepności. Po jednym okrążeniu miał już około dwóch sekund przewagi. To jednak był zysk krótkotrwały. Gdy opady ustały, a suchsza linia zaczęła pracować na korzyść slicków, McLaren musiał szybko reagować. Zarówno Norris, jak i Piastri zjechali wcześnie po opony na suchy tor, a ich Grand Prix zaczęło się rozsypywać.

Piastri przyznał, że to była wspólna decyzja

Oscar Piastri nie przerzucał winy wyłącznie na zespół. Australijczyk przyznał, że sam był jedną z osób, które poparły wybór opon przejściowych. Kluczowe było to, że między hymnem a momentem wejścia do samochodu nawierzchnia wyraźnie zrobiła się bardziej mokra. Piastri uznał, że jeśli uda się dogrzać opony przejściowe, mogą one dać przewagę. McLaren potraktował ten wybór jako bezpieczniejszy w trudnych warunkach. Problem w tym, że deszcz przestał padać dokładnie wtedy, gdy zespół najbardziej tego potrzebował.

Stella broni logiki, nie efektu

Andrea Stella podkreślał, że decyzja nie była kaprysem jednego stratega. Szef McLarena także uczestniczył w rozmowie i chciał mieć pewność, że samochody przetrwają pierwsze okrążenie na oponach zdolnych do pracy na śliskiej nawierzchni. W ocenie Stelli tor był wtedy śliski i mokry. Zespół miał też problem z utrzymaniem temperatury opon nawet wtedy, gdy warunki były bardziej suche.

W tej logice opona przejściowa nie była ruletką, tylko próbą ograniczenia ryzyka na starcie. Stella zwrócił uwagę na ważny szczegół regulaminowo-operacyjny. Opony są zakładane pięć minut przed startem, więc realna decyzja zapada jeszcze wcześniej. McLaren nie znał wtedy dokładnego momentu, w którym opady się skończą.

Dodatkowe okrążenia pogorszyły sytuację McLarena

Najbardziej kosztowny okazał się nie tylko sam wybór opon, lecz także opóźniony start. Po pierwszym okrążeniu formującym Arvid Lindblad z Racing Bulls miał problem ze sprzęgłem na polach startowych. Start przerwano, a samochody ruszyły na kolejne okrążenie formujące. Potem potrzebne było jeszcze jedno okrążenie, bo bolid Racing Bulls nie został usunięty wystarczająco szybko.

W tym czasie tor dalej przesychał. Dla kierowców na slickach był to prezent, a dla McLarena na przejściówkach – kosztowny rachunek. Piastri już w trakcie tej sekwencji chciał zmiany na slicki. Z punktu widzenia zespołu decyzja była jednak zamknięta, bo ogumienie było już założone zgodnie z procedurą przedstartową. Każda minuta bez deszczu działała przeciwko McLarenowi.

Norris: z perspektywy czasu to był błąd

Norris nie udawał, że strategia zadziałała. Ocenił ją jako błędną z perspektywy wyniku, ale jednocześnie bronił procesu decyzyjnego. Według niego nie była to decyzja bez podstaw, bo przez chwilę opony przejściowe rzeczywiście dawały przewagę. Kierowca McLarena wskazywał, że minimalnie większy deszcz albo kilka dodatkowych minut mżawki mogły całkowicie zmienić odbiór tej strategii. Wtedy kierowcy na slickach mogliby mieć duży problem z pierwszymi okrążeniami.

O autorze