Touareg odjechał na pożegnanie bez fanfar, ale z jasnym komunikatem: to koniec „Touarega z silnikiem spalinowym” i być może początek nowego rozdziału z napędem elektrycznym. Volkswagen potwierdził, że jego flagowy SUV opuści gamę w marcu 2026 roku, po sprzedaży 1,2 mln egzemplarzy od 2002 r. Na finał przygotowano wydanie Final Edition – skromne w formie, symboliczne w treści. I choć Wolfsburg nie urządził wielkiego bankietu, scenariusz ma logiczną puentę.

Zamówienia tylko do końca marca 2026

Volkswagen ogłosił, że księgi zamówień na Touarega zostaną zamknięte pod koniec marca 2026 r.. To decyzja, która domyka trwającą trzy generacje historię modelu – od debiutu w 2002 r., przez okres ambitnego marszu marki w stronę segmentu premium, aż po obecną odsłonę wprowadzoną w 2018 r. (dla Amerykanów – wciąż „owoc zakazany”). W liczbach Touareg pozostaje sukcesem: 1,2 mln sztuk to wynik, którego nie unieważnia nawet chłodne pożegnanie.

Final Edition: dyskretny znak czasu zamiast fajerwerków

Prawda jest prosta: Final Edition nie robi rewolucji. Pakiet dotyczy wszystkich wersji wyposażenia i sprowadza się do detali, które mają wartość znaku, a nie technicznej innowacji. Na zewnątrz pojawia się laserowo grawerowany napis „Final Edition” u podstawy słupków C. W kabinie ten sam motyw widnieje na skórzanej osłonie dźwigni zmiany biegów (tłoczenie), a ambientowe podświetlenie na stronie pasażera oraz iluminowane nakładki progowe witają kierowcę tym samym komunikatem. Zamiast wielkiej orkiestry – nuta podsumowania.

Cena wyjściowa i przelicznik: ile to wychodzi w złotówkach?

W Niemczech Volkswagen wycenił finalnego Touarega na 75 025 euro (bez opcji). Przy kursie 1 euro = 4,2556 zł oznacza to około 319 276 zł. Cennik pozostaje „lokalny” – producent nie podał polskiej ceny katalogowej. Z biznesowego punktu widzenia to uczciwe domknięcie – Touareg przez lata pełnił rolę luksusowego SUV-a z logo VW, ale także amortyzował technologiczne inwestycje koncernu w segmencie dużych aut.

„Koniec Touarega z silnikiem spalinowym”

W komunikacie producent podkreślił, że to finał „Touarega z silnikiem spalinowym”. Nieprzypadkowo: obecnie nie istnieje elektryczny Touareg, więc takie doprecyzowanie nie byłoby potrzebne, gdyby nie chęć zostawienia uchylonych drzwi. Co więcej, już w zapowiedziach dotyczących przyszłej gamy elektryków Volkswagen sygnalizował, że nowe modele mogą łączyć przedrostek „ID.” z tradycyjnymi nazwami. Skoro zbliża się ID. Polo, to ID. Touareg brzmi jak plan, a nie fantazja. Kierunek jest jasny: nazwa ma potencjał, by żyć dalej, ale już w nowej rzeczywistości.

Piëch, Phaeton i narodziny „dużego Volkswagena”

Touareg wszedł na scenę w roku, w którym Ferdinand Piëch ustąpił z fotela szefa po niemal dekadzie twardych rządów. W parze z Phaetonem był częścią ambitnego projektu: wynieść Volkswagena wyżej – i jednocześnie pokazać, że logo „VW” może dźwignąć V10 TDI czy benzynowe W12. Phaeton zatrzymał się na jednej generacji (a następca utknął w poczekalni), natomiast Touareg przetrwał trzy, stając się realnym „luksusem dla pragmatyków”.

Trzy generacje, jedna rola: technologia koncernu w praktyce

Touareg tradycyjnie służył jako nośnik zaawansowanych rozwiązań – od pneumatyki i zaawansowanej elektroniki po układy wspomagania jazdy. Dzisiejsze egzemplarze wciąż mogą mieć to, co duży SUV mieć powinien: zaawansowane systemy asysty, komfortowe fotele, mocne jednostki (w tym hybrydy typu plug-in) i rozwiązania podnoszące kulturę jazdy w trasie. To cechy stałe modelu – i one nie potrzebują fanfar, by mówić same za siebie.

Rodzeństwo z jednej stajni: Cayenne, Q7, Bentayga, Urus

W przeciwieństwie do Touarega, jego konstrukcyjni krewni trzymają się mocno. Porsche potwierdziło, że spalinowe Cayenne będzie obecne w kolejnej dekadzie, Audi przygotowało nowe Q7, Bentley nie porzuca Bentaygi, a Lamborghini szykuje drugą generację Urusa z napędem plug-in hybrydowym na 2029 r. Wspólny wniosek? Duży, luksusowy SUV nie wychodzi z mody, ale jego rola i napęd ewoluują. Tymczasem znika „Touareg z silnikiem spalinowym”. A pozostaje potencjał: „Touareg jako znak towarowy” – w futurystycznym, elektrycznym wydaniu.

Dlaczego pożegnanie bez fajerwerków ma sens

Z perspektywy strategii marki to pragmatyczne domknięcie. Zamiast inwestować w krótko żyjące, drogie modyfikacje (które i tak nie wniosłyby realnej wartości), Volkswagen postawił na symbolikę i klarowny komunikat. „Final Edition” nie udaje, że jest czymś więcej. Nie ma nowych zderzaków, karbonu od progu do dachu, czy rekordów na Północnej Pętli. Jest spójna narracja: zakończyliśmy epokę, następną pokażemy w elektryku.

Touareg w jednym akapicie: od „biedniejszego Q7” do filaru gamy

Bywało, że określano go jako „tańszą alternatywę dla Audi Q7”, ale to uproszczenie. Touareg grał rolę filaru – zawieszonego między racjonalnością a aspiracją. Dawał technologie z wyższej półki, ale opakowane w design i ergonomię, które odróżniały go od reszty rodziny. W efekcie zdobył lojalną klientelę – ludzi, którzy chcieli ciszy, zasięgu, komfortu i solidnej inżynierii bez afiszowania się znaczkiem.

Kamienie milowe: kalendarium najważniejszych faktów

• 2002 – debiut pierwszej generacji, symbol wejścia Volkswagena na salony „dużych SUV-ów”.
• Era Piëcha – odważne silniki (V10 TDI, W12) jako manifest kompetencji.
• 2018 – trzecia generacja: nowoczesna elektronika, systemy wsparcia, luksus w dojrzałym wydaniu.
• 2026 (koniec marca) – zamknięcie zamówień i koniec odmian spalinowych.
• Po 2026 – prawdopodobna kontynuacja nazwy w elektrycznej rodzinie (scenariusz „ID. Touareg”).

Co dalej? Rynek nie znosi próżni

W segmencie dużych SUV-ów widać trzy równoległe trendy: utrzymanie topowych wersji spalinowych tam, gdzie to możliwe, mocna elektryfikacja (PHEV jako pomost) oraz przenoszenie znanych nazw do gamy EV. Touareg wpisuje się w ten scenariusz jak książkowy przykład. Nazwa, którą kojarzymy z komfortem i solidnością, ma szansę stać się elektrycznym ambasadorem tam, gdzie ważniejsze od wyciszenia i pojemności jest kWh, zasięg i efektywność systemów.

O autorze