George Russell dokładnie wie, dlaczego w części weekendów przegrywa z Kimim Antonellim, ale sama analiza danych nie wystarcza, by natychmiast rozwiązać problem. Brytyjczyk przyznaje, że samochody Formuły 1 z 2026 roku wymagają od niego zmiany nawyków budowanych przez niemal całą karierę.
Antonelli szybciej odnalazł się w nowych realiach F1
Sezon 2026 rozpoczął się dla Russella zwycięstwem w Grand Prix Australii, a później kierowca Mercedesa triumfował również w Austrii. Mimo tych sukcesów nie zdołał utrzymać tempa zespołowego partnera, który pomiędzy rundami w Chinach i Monako wygrał pięć wyścigów z rzędu.
Po zwycięstwie Antonellego w Monte Carlo różnica między kierowcami wzrosła do 68 punktów. Problemy techniczne Włocha w Barcelonie i na Silverstone pozwoliły Russellowi zmniejszyć stratę do 25 punktów, lecz sam Brytyjczyk nie ukrywa, że jego tempo nadal bywa zbyt niestabilne.
Szczególnie wyraźnie było to widać podczas weekendu na Silverstone. Antonelli prezentował tam lepszą formę, choć awaria pozbawiła go prawdopodobnej szansy na zwycięstwo.
Dane pokazują problem, ale nie dają prostego rozwiązania
Russell podkreśla, że po słabszych występach nie musi długo szukać przyczyny straty. Telemetria jasno pokazuje mu, w których miejscach i z jakiego powodu przegrywa czas, co odróżnia jego obecną sytuację od przypadków, gdy kierowca zupełnie nie rozumie zachowania samochodu.
Fernando Alonso krytykuje tegoroczne regulacje. „Nie potrzeba talentu przy wyprzedzaniu w F1”
Problem polega na powtarzalności. W poprzednim sezonie Russell znacznie częściej potrafił wraz z inżynierami wykorzystać pełny potencjał samochodu, ustawień oraz opon. W 2026 roku trafienie w odpowiedni zakres pracy całego pakietu przychodzi mu znacznie trudniej.
Brytyjczyk zaznacza, że nie zapomniał nagle, jak prowadzić bolid. Nie zawsze potrafi jednak doprowadzić samochód do optymalnego punktu pracy, a wtedy jego naturalny styl jazdy przestaje zapewniać oczekiwane rezultaty.
Russell musi zmienić nawyki budowane przez 20 lat
Nowe jednostki napędowe, opony oraz konstrukcja samochodów wymuszają inne podejście do ustawień i prowadzenia. Według Russella część rozwiązań potrzebnych do uzyskania dobrego czasu okrążenia nie odpowiada jego dotychczasowym preferencjom.
Verstappen o przyszłości w Red Bullu. „Nie chcę mówić tak ani nie”
Kierowca Mercedesa porównał ten proces do próby odtworzenia słynnego obrazu Leonarda da Vinci. Oryginał można dokładnie obejrzeć, lecz samo poznanie wszystkich szczegółów nie oznacza jeszcze, że da się je natychmiast odwzorować.
Russell tak opisał swoje trudności z adaptacją:
To bardzo wyraźnie widać w danych i można to rozwiązać. W przeszłości obserwowałem innych kierowców lub byłych zespołowych partnerów, którzy po utracie tempa zachodzili w głowę, próbując zrozumieć przyczynę. Ja dokładnie wiem, dlaczego tak się dzieje. Jeżeli nie wygrywam albo nie zdobywam pole position, dane jasno pokazują powód i to, co muszę poprawić. Nie jest tak, że jednego dnia nagle zapominam, jak się prowadzi, a następnego sobie przypominam. Po prostu nie udaje się ustawić samochodu w optymalnym zakresie.
W zeszłym roku bardzo często potrafiłem razem z inżynierami wykorzystać pełny potencjał samochodu, ustawień i opon. W tym sezonie zdarza się to znacznie rzadziej i właśnie nad poprawą tej regularności pracuję. To trochę tak, jakby ktoś poprosił cię o namalowanie Mona Lisy i postawił oryginał obok. Czy udałoby ci się zrobić to od razu? Być może z czasem i dzięki ćwiczeniom. Przy nowych jednostkach napędowych, nowych oponach i nowych samochodach muszę ustawiać bolid w sposób, który nie pasuje do mojego stylu jazdy. Muszę prowadzić inaczej niż przez całą dotychczasową karierę i dostosować się do tego.
Wiem dokładnie, co powinienem zrobić, ale czym innym jest rzeczywiście to wykonać, kiedy przez 20 lat jeździłem w określony sposób, który przez 20 lat działał. Teraz nagle sprawdza się on przez 50% czasu, a przez pozostałe 50% już nie. Muszę rozpoznać, czy podczas danego weekendu moje normalne podejście zadziała, czy powinienem je zmienić. Jeżeli muszę je zmienić, pozostaje pytanie, jak zrobić to szybko i nadal być szybkim. Kiedy prezentowałem najwyższy poziom, prowadziłem podświadomie i nie zastanawiałem się nad samą jazdą. Teraz muszę świadomie pracować nad tym, aby nowe techniki również stały się odruchowe. To właśnie jest największym wyzwaniem.
Świadoma jazda zabiera ostatnie ułamki sekund
W najlepszych występach kierowca nie analizuje każdego ruchu kierownicą czy sposobu operowania pedałami. Odpowiednie reakcje są automatyczne, dzięki czemu może wykorzystać pełne tempo bez dodatkowego obciążenia poznawczego. Zastosowanie ma tutaj nic innego, jak właśnie pamięć mięśniowa.
Russell znajduje się obecnie na etapie, w którym nowe techniki nie stały się jeszcze naturalnymi odruchami. Musi więc jednocześnie walczyć o wynik i kontrolować zachowania, które wcześniej wykonywał instynktownie.
To pomaga wyjaśnić, dlaczego sam dostęp do szczegółowych danych nie likwiduje straty do Antonellego. Telemetria może wskazać rozwiązanie, lecz nie potrafi za kierowcę wypracować nowych nawyków.
25 punktów straty
Mimo nierównej formy Russell pozostaje bezpośrednim rywalem Antonellego w walce o mistrzostwo. Strata 25 punktów nie przekreśla jego szans, szczególnie że ostatnie rundy pokazały, jak szybko sytuację mogą zmienić awarie i inne problemy niezależne od kierowcy.
Najważniejszym zadaniem Brytyjczyka będzie jednak poprawienie własnej regularności. Jeżeli nie zacznie częściej wykorzystywać pełnego potencjału Mercedesa, samo szczęście lub pech zespołowego partnera mogą nie wystarczyć do odwrócenia losów sezonu.
