Lewis Hamilton coraz wyraźniej dystansuje się od pracy w symulatorze Ferrari, bo nie widzi przełożenia między wirtualnymi przejazdami a zachowaniem SF-26 na torze. Charles Leclerc ma zupełnie inne zdanie i traktuje to samo narzędzie jako ważną część przygotowań oraz rozwoju samochodu.

Dwa podejścia w jednym garażu Ferrari

W Ferrari powstał rzadki rozdźwięk, bo spór nie dotyczy ustawień skrzydła ani strategii pit stopów, lecz narzędzia, z którego zespoły F1 korzystają niemal codziennie. Hamilton uznał, że symulator zabiera mu czas i energię, skoro jego odczucia nie pokrywają się z tym, co później dzieje się w realnym samochodzie.

Leclerc patrzy na tę samą sprawę z drugiej strony. Dla Monakijczyka symulator Ferrari działa, a praca wykonana w Maranello pomaga mu przygotowywać weekendy wyścigowe oraz testować zmiany w samochodzie, zanim trafią one na tor.

Hamilton stawia na dane z toru, Leclerc na rutynę

Hamilton po drugim miejscu w Grand Prix Kanady zwrócił uwagę, że jego dwa najlepsze wyniki w sezonie przyszły po weekendach, do których nie przygotowywał się w symulatorze. Brytyjczyk dodał, że przez większość mistrzowskich sezonów w karierze również nie traktował symulatora jako konieczności.

To nie jest dowód matematyczny, ale w Formule 1 psychologia kierowcy potrafi być równie istotna jak wykres z telemetrii. Jeśli Hamilton bardziej ufa analizie realnych danych niż wirtualnym przejazdom, to właśnie ten sposób pracy może dawać mu większą pewność przy wyborze ustawień. Leclerc nie zamierza jednak zmieniać własnej metody. Korzysta z symulatora od początku kariery w F1 i uważa go za narzędzie, które pomaga mu rozpoznawać zachowanie samochodu oraz uczestniczyć w procesie rozwoju Ferrari.

Problem nie leży tylko w kabinie kierowcy

Symulator w F1 nie jest grą treningową z drogą kierownicą, choć tak najłatwiej go sobie wyobrazić. To element całego łańcucha rozwoju: od przygotowania bazowych ustawień, przez ocenę nowych części, po skracanie listy pytań przed pierwszym treningiem. Znaczenie takich narzędzi wzrosło, gdy realne testy samochodów zostały mocno ograniczone.

Dawniej najlepsze zespoły mogły utrzymywać osobne ekipy testowe, a dziś każdy błąd w korelacji między symulatorem, tunelem aerodynamicznym i torem może kosztować cały weekend. Właśnie tu zaczyna się sedno sprawy Hamiltona. Brytyjczyk nie kwestionuje samej idei symulatora, tylko jego przydatność w obecnej konfiguracji Ferrari, bo według niego SF-26 nie zachowuje się na torze tak, jak sugeruje wirtualne narzędzie.

Korelacja to słowo, które potrafi zniszczyć sezon

Współczesna F1 żyje korelacją, czyli zgodnością danych z różnych źródeł. Jeśli symulator pokazuje jedno, tunel aerodynamiczny drugie, a samochód na torze trzecie, zespół zaczyna rozwijać konstrukcję po omacku. Red Bull już wcześniej wiązał swoje problemy z niedostateczną korelacją narzędzi rozwojowych.

To pokazuje, że frustracja Hamiltona nie jest egzotyczną fanaberią mistrza świata, tylko realnym ryzykiem technicznym, które zna każdy zespół na czele stawki i nie tylko. Różnica polega na tym, że Leclerc nie widzi w symulatorze Ferrari tego samego problemu. Najpewniej nie chodzi więc o to, że urządzenie daje dwóm kierowcom różne odczucia – obaj inaczej filtrują informacje i inaczej budują zaufanie do samochodu.

Monako bez miejsca na zgadywanie

Kontekst Grand Prix Monako dodatkowo wzmacnia całą historię. Na tak ciasnym torze kierowca musi szybko znaleźć rytm, a zespół nie ma luksusu długiego błądzenia z ustawieniami. Krótsze treningi i weekendy sprinterskie w F1 sprawiły, że dobre przygotowanie przed wyjazdem z garażu stało się jeszcze ważniejsze.

Symulator miał właśnie ograniczać zgadywanie, ale dla Hamiltona obecnie może robić coś odwrotnego: dokładać szum do obrazu samochodu. Leclerc pozostaje przy swoim, bo jego rutyna nadal przynosi mu jasne punkty odniesienia. Hamilton wybiera inną drogę, a Ferrari musi pogodzić dwa style pracy w jednym garażu.

Największy test dopiero przed Hamiltonem

Najciekawsze pytanie nie brzmi dziś, czy Hamilton ma rację, a Leclerc się myli. Ważniejsze jest to, co stanie się po słabszym weekendzie Brytyjczyka, jeśli nadal będzie omijał symulator. Jeżeli wyniki pozostaną dobre, Ferrari może dostać sygnał, że Hamilton potrzebuje innego procesu przygotowań niż Leclerc.

Jeśli forma spadnie, temat wróci natychmiast, bo w F1 każda metoda działa tylko do pierwszego weekendu, w którym przestaje działać. Na razie Ferrari ma „dwie prawdy” w jednym garażu. Hamilton nie ufa symulatorowi, Leclerc nadal go broni, a SF-26 musi udowodnić na torze, który kierowca lepiej czyta samochód bez zasłaniania się wirtualnym światem.

O autorze