Kimi Antonelli wygrał Grand Prix Hiszpanii 2026 i został pierwszym zwycięzcą wyścigu Formuły 1 na torze Madring. Lando Norris prowadził z wyraźną przewagą, ale stracił ją po pechowo rozegranym okresie wirtualnego samochodu bezpieczeństwa i aż siedmiosekundowym postoju, a na mecie znalazł się jeszcze za Maxem Verstappenem.
Start: Norris obronił prowadzenie
Wyścig ruszył o godz. 15:06 czasu lokalnego. Norris utrzymał pierwszą pozycję, ale za jego plecami rozpoczęła się bardzo ciasna walka Antonellego, Verstappena i Lewisa Hamiltona. Verstappen przebił się przed Antonellego, jednak w trakcie pierwszych okrążeń wyjechał poza tor podczas pojedynku z Hamiltonem i otrzymał polecenie oddania pozycji.
Na trzecim okrążeniu Oscar Piastri znajdował się już dopiero na dziesiątej pozycji z uszkodzonym przednim skrzydłem. Tymczasem na czele Norris zaczął wykorzystywać czyste powietrze i budować przewagę nad Antonellim. Na dziewiątym okrążeniu różnica między kierowcami wynosiła już 4,5 s.
Hamilton stracił hamulce
Problemy Ferrari pojawiły się bardzo szybko. O godz. 15:13, na piątym okrążeniu, Hamilton zaczął gwałtownie tracić pozycje, a chwilę później zgłosił przez radio poważny problem z hamulcami. Kierowca musiał hamować znacznie wcześniej od rywali i w krótkim czasie spadł poza czołówkę.
O godz. 15:15 Hamilton przekazał zespołowi, że praktycznie nie jest w stanie zatrzymać samochodu. Dwa okrążenia później zjechał do garażu i jego udział w Grand Prix Hiszpanii dobiegł końca. Był to szczególnie bolesny rezultat po starcie z czwartej pozycji. Ferrari zostało więc tylko z Charlesem Leclerkiem.
Norris miał wyścig pod kontrolą
Po 12 okrążeniach sytuacja wyglądała znakomicie dla zdobywcy pole position. Norris nie miał takich problemów z ogumieniem jak Antonelli i Verstappen, a jego przewaga nad Mercedesem przekroczyła sześć sekund. McLaren mógł więc koncentrować się na przedłużeniu pierwszego przejazdu.
Punkt zwrotny nastąpił na 14. okrążeniu, około godz. 15:28. Lance Stroll uderzył w bariery, a chwilę później zarządzono wirtualny samochód bezpieczeństwa. Neutralizacja stworzyła idealną okazję do wykonania tańszego czasowo postoju.
Antonelli wykorzystał sytuację i natychmiast zjechał do alei serwisowej. To samo zrobili między innymi Verstappen i George Russell. Norris nie pojawił się jednak w boksach podczas najkorzystniejszego momentu neutralizacji.
McLaren wezwał swojego kierowcę dopiero na kolejnym okrążeniu, kiedy okres VSC dobiegał końca. Sam postój również okazał się bardzo nieudany: trwał około siedmiu sekund z powodu problemu przy zmianie koła. Norris wrócił na tor dopiero na piątym miejscu, za Leclerkiem, Antonellim, Verstappenem i Russellem.
Leclerc przejął prowadzenie
Ferrari zdecydowało się nie zatrzymywać Leclerca podczas VSC. Dzięki temu Monakijczyk znalazł się na pierwszej pozycji, lecz jechał strategią jednego postoju i na starszym komplecie opon.
Za nim Antonelli nie musiał za wszelką cenę atakować. Mercedes wiedział, że pozycja Ferrari jest tymczasowa, dlatego Włoch mógł kontrolować tempo i ograniczać czas spędzany bezpośrednio za Leclerkiem.
Norris rozpoczął natomiast odrabianie strat. Najpierw zbliżył się do Russella, a po drugim postoju kierowcy Mercedesa na 29. okrążeniu awansował na czwarte miejsce i rozpoczął pościg za Verstappenem.
Tempo McLarena pozostawało bardzo dobre. Na 35. okrążeniu Norris ustanowił najszybsze okrążenie i zmniejszał dystans do Red Bulla, choć Madring zgodnie z wcześniejszymi obawami nie oferował wielu dogodnych miejsc do wyprzedzania.
Norris dopadł Verstappena
W ostatniej części wyścigu walka ponownie się zagęściła. Na 42. okrążeniu Norris wyraźnie zbliżał się do Verstappena, podczas gdy Holender sam zmniejszał stratę do Antonellego. Cała grupa jednocześnie czekała na to, kiedy Ferrari wreszcie wezwie Leclerca do alei.
Na 46. okrążeniu pierwszą czwórkę dzieliły około cztery sekundy. Antonelli nie naciskał bezpośrednio Leclerca, Verstappen zbliżał się do Mercedesa, a Norris próbował znaleźć sposób na Red Bulla. Układ stawki coraz mniej przypominał spokojny wyścig, który Norris kontrolował przed VSC.
Ferrari przeciągnęło pierwszy przejazd Leclerca aż do 49. okrążenia. Około godz. 16:25 Monakijczyk wreszcie zjechał po nowe opony i wrócił na tor na czwartej pozycji. Antonelli odzyskał wówczas formalne prowadzenie, mając zaledwie 0,7 s przewagi nad Verstappenem.
Za Holendrem znajdował się Norris. Na osiem okrążeń przed końcem cała czołowa trójka mieściła się w niewielkim odstępie, ale Antonelli zdołał odpowiedzieć tempem i stopniowo odsunąć bezpośrednie zagrożenie.
Verstappen obronił P2
Norris pozostał blisko Verstappena niemal do samego końca, jednak samo zbliżenie się do Red Bulla było znacznie prostsze niż skuteczny atak. Charakterystyka Madring utrudniała jazdę w bezpośrednim sąsiedztwie rywala, a Holender wykorzystał pozycję na torze.
Na 56. okrążeniu Verstappen stracił trochę czasu podczas dublowania Nico Hülkenberga. Norris ponownie znalazł się tuż za nim i zgłosił zespołowi, że kierowca Red Bulla wyjechał poza tor. Sędziowie przyjrzeli się sytuacji, ale po zakończeniu wyścigu uznali, że nie ma podstaw do dalszego działania.
Antonelli nie dał się już dogonić. Około godz. 16:39 przeciął linię mety jako zwycięzca pierwszego w historii Grand Prix Formuły 1 na Madring. Verstappen utrzymał drugą pozycję, a Norris musiał zadowolić się trzecim miejscem mimo startu z pole position i bardzo mocnego pierwszego stintu.
Antonelli wygrał, Leclerc i Russell tuż za podium
Za czołową trójką finiszował Leclerc. Strategia jednego postoju pozwoliła kierowcy Ferrari ukończyć wyścig na czwartej pozycji, choć w końcówce jego przewaga nad Russellem malała. Drugi Mercedes został sklasyfikowany na piątym miejscu.
Szósty był Liam Lawson, siódmy Franco Colapinto, a ósmy Oscar Piastri. Arvid Lindblad i Nico Hülkenberg uzupełnili punktowaną dziesiątkę. Wyścigu nie ukończyli między innymi Hamilton, Stroll, Sergio Perez i Carlos Sainz. Fernando Alonso dotarł do mety na 17. miejscu, a więc pierwszy weekend F1 na Madring okazał się wyjątkowo trudny dla obu reprezentantów gospodarzy.
McLaren miał zwycięstwo w zasięgu
Norris przez pierwszą część Grand Prix wyglądał na kierowcę mającego wyścig pod kontrolą. Na dziewiątym okrążeniu prowadził nad Antonellim o 4,5 s, a kilka okrążeń później różnica przekroczyła sześć sekund. Dopiero neutralizacja po wypadku Strolla całkowicie zmieniła obraz rywalizacji.
Mercedes natychmiast wykorzystał możliwość postoju pod VSC, podczas gdy McLaren pozostawił Norrisa na torze o jedno okrążenie za długo. Następnie siedmiosekundowy pit stop jeszcze zwiększył straty kierowcy McLarena. To właśnie ta sekwencja sprawiła, że Antonelli znalazł się w strategicznie znacznie lepszym położeniu.
Włoch wykorzystał okazję bez błędu. Zwycięstwo na Madring było jego ósmym triumfem w sezonie 2026 i pozwoliło mu jeszcze powiększyć przewagę w klasyfikacji mistrzostw. Jednocześnie zapisał się jako pierwszy kierowca, który wygrał Grand Prix Formuły 1 na nowym madryckim torze.
Tabela wyników
| Poz. | Kierowca | Zespół | Strata |
|---|---|---|---|
| 1 | Kimi Antonelli | Mercedes | Lider |
| 2 | Max Verstappen | Red Bull Racing | +4,351 s |
| 3 | Lando Norris | McLaren | +5,089 s |
| 4 | Charles Leclerc | Ferrari | +29,116 s |
| 5 | George Russell | Mercedes | +29,829 s |
| 6 | Liam Lawson | Red Bull Racing | +86,746 s |
| 7 | Franco Colapinto | Alpine | +94,281 s |
| 8 | Oscar Piastri | McLaren | +95,839 s |
| 9 | Arvid Lindblad | Racing Bulls | 1 okr. |
| 10 | Nico Hulkenberg | Audi | 1 okr. |
| 11 | Esteban Ocon | Haas F1 Team | 1 okr. |
| 12 | Pierre Gasly | Alpine | 1 okr. |
| 13 | Gabriel Bortoleto | Audi | 1 okr. |
| 14 | Yuki Tsunoda | Racing Bulls | 1 okr. |
| 15 | Alexander Albon | Williams | 1 okr. |
| 16 | Oliver Bearman | Haas F1 Team | 1 okr. |
| 17 | Fernando Alonso | Aston Martin | 2 okr. |
| 18 | Valtteri Bottas | Cadillac | 3 okr. |
| 19 | Carlos Sainz | Williams | — |
| 20 | Sergio Perez | Cadillac | — |
| 21 | Lance Stroll | Aston Martin | — |
| 22 | Lewis Hamilton | Ferrari | — |






